Ҳар крогар дилбараш бошад набошад дили буриш
هر کرا گر دلبرش باشد نباشد دل برش
Дил буриш бошад фидои онҷо ки бошад дилбараш
دل برش باشد فدا آنجا که باشد دلبرش
Моҳи ман ҳрсў нишинад офтоби онҷо буд
ماه من هرسو نشیند آفتاب آنجا بود
Чатр хуршедаст гуё сояи бонӣ бар сараш
چتر خورشید است گویا سایهبانی بر سرش
Онкии нӯшади дарди дӯдашро наме нӯшад дигар
آنکه نوشد درد دودش را نمینوشد دگر
Гар буд оби зулол аз ҷӯйбори кавсараш
گر بود آب زلال از جویبار کوثرش
Ба нагардад фоли иқболи вай аз бурҷи шараф
به نگردد فال اقبال وی از برج شرف
Ҳаркиро рӯзи азал махсӯс бошад ахтараш
هرکه را روز ازل مخصوص باشد اخترش
Хонақоҳи ишқро каш бошад ӯ рашки ҳарам
خانقاه عشق را کش باشد او رشک حرم
Кӣ хатибӣ чун суроҳе бошад андари минбараш ? !
کی خطیبی چون صراحی باشد اندر منبرش؟!
Пеши азин бе боки ҷонам буд теғашро арз
پیش ازین بیباک جانم بود تیغش را عرض
Лек май тарсам кунун хӯн бошад андари ҷавҳараш
لیک میترسم کنون خون باشد اندر جوهرش
Трсмш озурда гардад аз камоли нозукӣ
ترسمش آزرده گردد از کمال نازکی
Гар буд аз барги гули фарши қумоши бистараш
گر بود از برگ گل فرش قماش بسترش
Аз паии таҳрири авроқи хами абрӯӣ ӯ
از پی تحریر اوراق خم ابروی او
Риштаи қавси қзҳро сози тори мастираш !
رشته قوس قزح را ساز تار مسترش!
Гар рӯй чун шонаи андари ҷаъди зулфаши мӯ ба мӯ
گر روی چون شانه اندر جعد زلفش مو به مو
Ҷузи дили туғрул наме ёбӣ дигар дар чанбараш !
جز دل طغرل نمییابی دگر در چنبرش!