зи оризи бурқаъи афкандии кшўдӣ рӯй зебо ро

ز عارض برقع افکندی کشودی روی زیبا را

зи барқ рух задӣ оташи бисоти хирмани мо ро

ز برق رخ زدی آتش بساط خرمن ما را

Сифед аз интизор мақдамат шуд чашми умедам

سفید از انتظار مقدمت شد چشم امیدم

Хушо рӯзӣ ки ҳамчун нур бар чашмам наҳй поро !

خوشا روزی که همچون نور بر چشمم نهی پا را!

Шудам чун лола аз доғи фироқати борҳои ахгар

شدم چون لاله از داغ فراقت بارها اخگر

Наҳодӣ бар дилами борӣ дигар доғи сувидоро !

نهادی بر دلم باری دگر داغ سویدا را!

Нагардад монеъи ҷавлони ошиқи зеру Бами ҳаргиз

نگردد مانع جولان عاشق زیر و بم هرگز

Ки фарқӣ нест андари сози маҷнӯни кӯҳу саҳро ро

که فرقی نیست اندر ساز مجنون کوه و صحرا را

Ба ҳар маҳфил ки он шӯхи парии рӯ дар сухан ояд

به هر محفل که آن شوخ پری‌رو در سخن آید

Баради эъҷози лаълаши қадари анфоси масеҳо ро

برد اعجاز لعلش قدر انفاس مسیحا را

Хаёли туррааш дар гардани ошиқ буд домӣ

خیال طره‌اش در گردن عاشق بود دامی

Раҳоӣ нест мумкин аз каманди зулф ӯ мо ро

رهایی نیست ممکن از کمند زلف او ما را

Ба рӯй шоҳиди гул ғоза зад машшотаи қудрат

به روی شاهد گل غازه زد مشاطه قدرت

Ба ибрат чашм бигушогар ҳаваси дории тамошо ро

به عبرت چشم بگشا گر هوس داری تماشا را

Нишон ҳастӣ мо маҳз имконаст дар олам

نشان هستی ما محض امکان است در عالم

Ҳаваси дории з мо мекун суроғи номи анқоро !

هوس داری ز ما می‌کن سراغ نام عنقا را!

Илоҳии такя гоҳе нест моро ҷузи хумор май

الهی تکیه‌گاهی نیست ما را جز خمار می

Асои мо заъифон кун хаёли қади миноро !

عصای ما ضعیفان کن خیال قد مینا را!

Намудем он қадари тамҳиди сомони сухани туғрул

نمودم آن قدر تمهید سامان سخن طغرل

Ба гӯши шоҳид маънӣ кунам ақди сурайё ро

به گوش شاهد معنی کنم عقد ثریا را