Бутӣ дорам ки чатр меҳр бошад зеби аврангаш
بتی دارم که چتر مهر باشد زیب اورنگش
Фалак бар чашм созад серумаи хоки лаъли шбрнгш
فلک بر چشم سازد سرمه خاک لعل شبرنگش
зи ҳиҷронаш ба талхии ҷон ширин мекунам лекин
ز هجرانش به تلخی جان شیرین میکنم لیکن
Чу Фарҳодами дарин кӯҳсор ва кӣ андешам аз сангаш ? !
چو فرهادم درین کوهسار و کی اندیشم از سنگش؟!
Ман аз фикр майонаш кӣ бурун оем сари мӯе ? !
من از فکر میانش کی برون آیم سر مویی؟!
Бад-ӣни мазмун дар оғӯш сухан бигрифтаам тангаш !
بدین مضمون در آغوش سخن بگرفتهام تنگش!
Ба гулгашти чамани ҳргаҳи ниқоб аз рухи барандозад
به گلگشت چمن هرگه نقاب از رخ براندازد
Арақ бар рӯй гул гул мекунад аз шухии рангаш
عرق بر روی گل گل میکند از شوخی رنگش
Табассум бо итоб ӯ сулӯк доварӣ дорад
تبسم با عتاب او سلوک داوری دارد
Чу барги бед май ларзами ман аз ин сулҳ ва ин ҷангаш !
چو برگ بید میلرزم من از این صلح و این جنگش!
Фусуни чашми ҷодӯяш ба рангӣ май баради дил ро
فسون چشم جادویش به رنگی میبرد دل را
Ки имкон раҳоӣ нест аз ойини найрангаш
که امکان رهایی نیست از آیین نیرنگش
Ба чини беҳзоди ҷузи чини ҷабин дигар наме бинад
به چین بهزاد جز چین جبین دیگر نمیبیند
Ки бошад чини зулф ӯ гиребонгири Аржангаш
که باشد چین زلف او گریبانگیر ارژنگش
Чаҳ сон сар баркашам зи амраш ки чун ранги ҳиноӣ ӯ
چه سان سر برکشم ز امرش که چون رنگ حنای او
Аннани тавсани умрам буд имрӯз дар чангаш !
عنان توسن عمرم بود امروز در چنگش!
Чаҳ хуш гуфтаст туғрули ҳазрати баҳри сухани бедил
چه خوش گفتهست طغرل حضرت بحر سخن بیدل
Ба тороҷ ҷунун додам чаҳ ҳастӣ ва чаҳ фарҳангаш !
به تاراج جنون دادم چه هستی و چه فرهنگش!