Дамади субҳи умеди ман агар аз шоми ҳиҷронаш
دمد صبح امید من اگر از شام هجرانش
Нигаҳи хуршед хирман мекунад аз рӯй тобонаш
نگه خورشید خرمن میکند از روی تابانش
Чисон оем ба арзи ҷавҳари фарди даҳон ӯ
چسان آیم به عرض جوهر فرد دهان او
Ки ҳикматҳо буд пӯшида дар тафреқи эмеконаш !
که حکمتها بود پوشیده در تفریق امکانش!
Агарчӣ чашми ман равшан шуд аз хоки раҳаши лекин
اگرچه چشم من روشن شد از خاک رهش لیکن
Димоғи шона торикаст аз зулфи парешонаш
دماغ شانه تاریک است از زلف پریشانش
Хумори чашм ӯ зоҳид ба хоби ноз агар бинад
خمار چشم او زاهد به خواب ناز اگر بیند
Ба як назора месозад гарав аз нақд емонаш
به یک نظاره میسازد گرو از نقد ایمانش
Навозиши номаҳои вазъи ҷўдшгар баёни созам
نوازشنامههای وضع جودش گر بیان سازم
Арақ бар рӯй ҳотам гул кунад аз шарми эҳсонаш
عرق بر روی حاتم گل کند از شرم احسانش
Агар бар даъвии рӯйиши гули андар боғ бархезад
اگر بر دعوی رویش گل اندر باغ برخیزد
Кашад домони зулф ӯ ба хорӣ аз гиребонаш
کشد دامان زلف او به خاری از گریبانش
Ба роҳи водии ишқаши туро аз сари қадам бояд
به راه وادی عشقش تو را از سر قدم باید
Ки ошиқро набошад бок аз хори муғелонаш !
که عاشق را نباشد باک از خار مغیلانش!
Барои лаъли ширини кӯҳкан ҷон мекунад лекин
برای لعل شیرین کوهکن جان میکند لیکن
Наме арзад ба пеш ӯ ба як ҷӯи қимати ҷонаш !
نمیارزد به پیش او به یک جو قیمت جانش!
Нагардад ҳар кас аз лофи муҳаббати ҳамсари маҷнӯн
نگردد هر کس از لاف محبت همسر مجنون
Буд хосияти давлат дар ангушти салимонаш !
بود خاصیت دولت در انگشت سلیمانش!
Хушо аз мисраи султони авранги сухани туғрул
خوشا از مصرع سلطان اورنگ سخن طغرل
Шикасти мо тамошо кун мапурс аз ранги паймонаш !
شکست ما تماشا کن مپرس از رنگ پیمانش!