То қазо зад хайма ҳастӣ дарин нилии бисот
تا قضا زد خیمه هستی درین نیلی بساط
Шаҳди ҷоми айшро бо заҳр ғам кард ихтилот
شهد جام عیش را با زهر غم کرد اختلاط
Роҳатӣ набӯд ба кас дар меҳнати ободи ҷаҳон
راحتی نبود به کس در محنتآباد جهان
Ҷой осоиш набошад саҳну боми ин работ
جای آسایش نباشد صحن و بام این رباط
Фурсати фардои зи девон азал наомад ту ро
فرصت فردا ز دیوان ازل نآمد تو را
наметуоне кун ту кори хеши имрӯзи эҳтиёт
میتوانی کن تو کار خویش امروز احتیاط
Дар сулӯки ошиқии тамкин буд шарти адаб
در سلوک عاشقی تمکین بود شرط ادب
Боргоҳ ишқ набӯд ҷои ҳазлу инбисот
بارگاه عشق نبود جای هزل و انبساط
Золи дунёро ки мардони се талоқаш дода анд
زال دنیا را که مردان سه طلاقش دادهاند
Ғарра макраш машав бинӣ ба гӯш ӯ қрот
غره مکرش مشو بینی به گوش او قراط
Оқибати печид ба пояти риштаи доми аҷал
عاقبت پیچید به پایت رشته دام اجل
Маслахи дунё ки аз шом ва саҳар дорад қмот
مسلخ دنیا که از شام و سحر دارد قماط
Туғрул аз ҷоми азал бо қисмати худ розӣ ам
طغرل از جام ازل با قسمت خود راضیام
Заҳр ғам бошад насибам аз қазои ҷои қбот
زهر غم باشد نصیبم از قضا جای قباط