Ҳар кас ки дорад як дилбари файз

هر کس که دارد یک دلبر فیض

Маҳваст гуё дар манзари файз

محوست گویا در منظر فیض

Дар ҳар ду олам ҳаргиз намирӣ

در هر دو عالم هرگز نمیری

Гар гашта гардӣ аз ханҷари файз !

گر کُشته گردی از خنجر فیض!

Дар зулмат ғам мекун таҳаммул

در ظلمت غم می‌کن تحمل

Бошад ки ёбии равшангари файз !

باشد که یابی روشنگر فیض!

Сад дил шуҳудаш бошад ба даъво

صد دل شهودش باشد به دعوا

Ҳаркас ки дорад як маҳзари файз

هرکس که دارد یک محضر فیض

Бе субҳи як дам ҳаргиз набинӣ

بی‌ صبح یک دم هرگز نبینی

Бар фарқи хуршеди ин афсари файз

بر فرق خورشید این افسر فیض

Калаки адабро бар сафҳаи дил

کلک ادب را بر صفحه دل

Бинмоӣ роҳӣ аз мастири файз !

بنمای راهی از مِستَر فیض!

Ғофил чаҳ бошӣ маҳбӯби матлӯб

غافل چه باشی محبوب مطلوب

Дар хоб нозаст бар бистари файз !

در خواب نازست بر بستر فیض!

Хуш май туоне кардани димоғат

خوش می‌توانی کردن دماغت

То бӯ ки ёбӣ аз анбари файз !

تا بو که یابی از عنبر فیض!

Ойӣнаи сони шӯ аз софии дил

آیینه‌سان شو از صافی دل

Гирӣ ҷаҳонӣ аз ҷавҳари файз !

گیری جهانی از جوهر فیض!

Зойеъ магардон ҳаргиз наравед

ضایع مگردان، هرگز نروید

Дар ҳар заминии сўснбри файз !

در هر زمینی سوسنبر فیض!

Монанди тӯтӣ дар коми туғрул

مانند طوطی در کام طغرل

Ҳаргиз набошад ҷузи шукри файз !

هرگز نباشد جز شکر فیض!