То шуд аз ктми адам дар малик ҳастӣ буд шамъ
تا شد از کتم عدم در ملک هستی بود شمع
Доя шуд парвона гуё дар шаби мавлуди шамъ
دایه شد پروانه گویا در شب مولود شمع
Бас ки шаб то рӯз дорад гиря бар ҳоли ҷаҳон
بس که شب تا روز دارد گریه بر حال جهان
Ҷузи садои ашки ҳасрат кӣ буд дар равад шамъ ? !
جز صدای اشک حسرت کی بود در رود شمع؟!
Гарчи бошад ҷинс ӯро гармии бозори шаб
گرچه باشد جنس او را گرمی بازار شب
Ғайр ҷон кандан азин савдо набошад суди шамъ
غیر جان کندن ازین سودا نباشد سود شمع
Кардани аҳли карами андар баландӣ шуд мисл
کردن اهل کرم اندر بلندی شد مثل
Як ҷаҳон парвона мебошад мутӣъи ҷӯади шамъ
یک جهان پروانه میباشد مطیع جود شمع
Бошадаш аз ҷӯши савдои толеъ ӯ муштарӣ
باشدش از جوش سودا طالع او مشتری
Рашк меояд маро аз толеъи масъӯди шамъ
رشک میآید مرا از طالع مسعود شمع
Дар қиёми истода бо як пой аз шаб то саҳар
در قیام ایستاده با یک پای از شب تا سحر
Кас намедонад чаҳ бошад оқибати мақсӯди шамъ ? !
کس نمیداند چه باشد عاقبت مقصود شمع؟!
Дар вафо сар дод ҳар каси зиндагӣ аз сар гирифт
در وفا سر داد هر کس زندگی از سر گرفت
Ин мисли равшан буд аз ҷисми ғами Фрсўди шамъ
این مثل روشن بود از جسم غم فرسود شمع
Гар набошад шамъ кӣ парвона бошад дар ҷаҳон ? !
گر نباشد شمع کی پروانه باشد در جهان؟!
Буд ин парвона ҳо набӯд магар аз буд шамъ ? !
بود این پروانهها نبود مگر از بود شمع؟!
Туғрул аз ҷӯши ғами савдоӣ ӯ маълум шуд
طغرل از جوش غم سودای او معلوم شد
Каш буд аз равғани парвона гуё дӯди шамъ !
کش بود از روغن پروانه گویا دود شمع!