эй шӯхи паривашони офоқ
ای شوخ پریوشان آفاق
Бар бодаи даҳ шикеби ушшоқ !
بر باده ده شکیب عشاق!
Набӯд ба ҷаҳон касе зи одам
نبود به جهان کسی ز آدم
Як тан ки туро буд на муштоқ !
یک تن که تو را بود نه مشتاق!
Бечораи дилам ки ҷуфт ғам шуд
بیچاره دلم که جفت غم شد
То кардаам абрӯии хамати тоқ
تا کردهام ابروی خمت طاق
Ҳам дарс будам ба ишқи маҷнӯн
همدرس بودم به عشق مجنون
ӯ рафт ба дашт ва ман ба асўоқ
او رفت به دشت و من به اسواق
Дар гардани ҷон ман наҳодӣ
در گردن جان من نهادی
Монанди сегон хеши атўоқ
مانند سگان خویش اطواق
Рӯҳам ба азали миёни арвоҳ
روحم به ازل میان ارواح
Бо ишқи ту баста буд мисоқ
با عشق تو بسته بود میثاق
Шероза наме тавон гирифтан
شیرازه نمیتوان گرفتن
Девони ғами туро зи авроқ
دیوان غم تو را ز اوراق
Машҳури вафоу меҳр будӣ
مشهور وفا و مهر بودی
Дар байни шакарлабон ба ахлоқ
در بین شکرلبان به اخلاق
Бисёр буридӣ ошиқон ро
بسیار بریدی عاشقان را
Бо теғи ҷафоу зулми аъноқ
با تیغ جفا و ظلم اعناق
Аз оташи ъшқбори туғрул
از آتش عشقبار طغرل
Гардид қарору сабрами аҳроқ
گردید قرار و صبرم احراق