Лабати лаълу қадати тӯбои рахти гул

لبت لعل و قدت طوبی رخت گل

Манам дар гулшани ҳасани ту булбул

منم در گلشن حسن تو بلبل

Ба давр ма фикандӣ зулфи мишкӣн

به دور مه فکندی زلف مشکین

Кашидӣ хати бутлони тасалсул

کشیدی خط بطلان تسلسل

Азони рӯзӣ ки дидам рӯй хубат

ازآن روزی که دیدم روی خوبت

Шудам аз тоқату сабру таҳаммул !

شدم از طاقت و صبر و تحمل!

Қадати андар чаман шуд ҷилваи оро

قدت اندر چمن شد جلوه‌آرا

Ба тӯбо таъна зад дар боғи слсл

به طوبی طعنه زد در باغ صلصل

Расед аз накҳати зулфат ба гулшан

رسید از نکهت زلفت به گلشن

з ҳасрат шуд парешони ҳоли сунбул

ز حسرت شد پریشان حال سنبل

Ба ёди лаъл ту дорад ба маҳфил

به یاد لعل تو دارد به محفل

Суроҳе аз забони бодаи қул қул

صراحی از زبان باده قل قل

Ҳар он сарро ки савдоӣ ту бошад

هر آن سر را که سودای تو باشد

Набошад майл ӯ бо соғари мл

نباشد میل او با ساغر مل

Ба майли сояи мижгони оҳӯ

به میل سایه مژگان آهو

Кашида ?наргаст кӯҳли тағофул

کشیده نرگست کحل تغافل

АдоФҳмон чу тиҳу дар гурезанд

ادافهمان چو تیهو در گریزند

Ба ҳар ҷониб кунад парвози туғрул

به هر جانب کند پرواز طغرل