Бас ки оварадаст нахли қомати дилдори гул

بس که آوردست نخل قامت دلدار گل

Сарвро ҳаргиз шунидӣ коўрд дар бори гул ? !

سرو را هرگز شنیدی کآورد در بار گل؟!

СоФдлро орзӯии сайри гулшан кӣ буд ? !

صافدل را آرزوی سیر گلشن کی بود؟!

Бар рухи ойӣна аз ҷавҳар буд бисёр гул !

بر رخ آیینه از جوهر بود بسیار گل!

Ошиқонро нест аз санги маломати чора Эй

عاشقان را نیست از سنگ ملامت چاره‌ای

Ҳеҷ дар боғ ҷаҳон дидӣ буд бе хори гул ? !

هیچ در باغ جهان دیدی بود بی‌خار گل؟!

Дар талоши ҷустуҷӯии боғбон ҳар сӯи Марв

در تلاش جستجوی باغبان هر سو مرو

Ҳамчу ӯ дигар наме ёбии дарин гулзори гул !

همچو او دیگر نمی‌یابی درین گلزار گل!

Олимии тӯҳмати парасти гир ва дор оламанд

عالمی تهمت‌پرست گیر و دار عالمند

Кӣ кунад ҷузи хӯни Мансураши зи чӯби дори гул ? !

کی کند جز خون منصورش ز چوب دار گل؟!

Эиътибороти ҷаҳон бе нағмаи зер ва Бам аст

اعتبارات جهان بی‌نغمه زیر و بم است

Гар буд дар кӯҳ дар саҳро набошад хори гул !

گر بود در کوه در صحرا نباشد خوار گل!

Бас ки натавонам ки созами чораи ҳиҷрон ӯ

بس که نتوانم که سازم چاره هجران او

Шуълаи оҳи ман аз дил мекунад ночори гул

شعله آه من از دل می‌کند ناچار گل

Рутбаи идбори ҳам беравнақ иқбол нест

رتبه ادبار هم بی‌رونق اقبال نیست

Муддаоят мекунад аз сояи девори гул !

مدعایت می‌کند از سایه دیوار گل!

Боғбони имрӯз аз баҳри ризои андалеб

باغبان امروز از بهر رضای عندلیب

Бор дигар магзарон дар ҷониби бозори гул

بار دیگر مگذران در جانب بازار گل

Тор қонӯн навой ӯ чу булбул гар кашад

تار قانون نوای او چو بلبل گر کشد

Нохун мутриб кунад аз нағмаи ин тори гул

ناخن مطرب کند از نغمه این تار گل

Рези хӯнам ки ба теғи хеши гули дории ҳавас

ریز خونم که به تیغ خویش گل داری هوس

То кунад аз хӯни ман он теғи ҷавҳардори гул !

تا کند از خون من آن تیغ جوهردار گل!

Бас ки туғрули ҳамчуи гули мазмуни рангин баста ам

بس که طغرل همچو گل مضمون رنگین بسته‌ام

наме тавон чидан кунун зи абёти ман бисёр гул !

می‌توان چیدن کنون ز ابیات من بسیار گل!