Аз он рӯзӣ ки ман дар ҳалқаи зулфи ту афтодам

از آن روزی که من در حلقه زلف تو افتادم

Саропо қайд будам гўиё кардӣ ту озодам

سراپا قید بودم گوییا کردی تو آزادم

Ба ошиқи талхии ҳиҷрони Лайлии талъатони ширин

به عاشق تلخی هجران لیلی‌طلعتان شیرین

Азон дар кӯҳу саҳрои ҳамдами маҷнӯну Фарҳодам !

ازآن در کوه و صحرا همدم مجنون و فرهادم!

Гиёҳ ташнаам сар бар зада дар водии ҳасрат

گیاه تشنه‌ام سر بر زده در وادی حسرت

зи навмидӣ самар оварда нахли кулуфти эҷодам

ز نومیدی ثمر آورده نخل کلفت ایجادم

Тилисми унсурам давраст аз обу гулу оташ

طلسم عنصرم دور است از آب و گل و آتش

Надорад киштии тани мавҷро лангар ба ҷузи бодам

ندارد کشتی تن موج را لنگر به جز بادم

Ба афсуни дили худ олимии зер нигин дорам

به افسون دل خود عالمی زیر نگین دارم

Ки нақши хотами даст сулаймонаст ӯро дам

که نقش خاتم دست سلیمان است او را دم

Шаби ҳиҷрони ман бо кокул ӯ нисбатӣ дорад

شب هجران من با کاکل او نسبتی دارد

Парешонеи маро сармоя шуд аммо бад-ӣни шодам

پریشانی مرا سرمایه شد اما بدین شادم

Буд пайвастаи туғрули андалеби гулшани кӯяш

بود پیوسته طغرل عندلیب گلشن کویش

Ба ёди хандаи лаълаш чу неи умрӣ ба фарёдам

به یاد خنده لعلش چو نی عمری به فریادم