Хиҷолат мояам вазъи пришонисти бунёдам
خجالت مایهام وضع پریشانیست بنیادم
Гулоби хиҷлат аз сунбул кашад тасвири беҳзодам
گلاب خجلت از سنبل کشد تصویر بهزادم
Нигоҳи ҳайратам аз нақши пой ӯ сабақ гирад
نگاه حیرتم از نقش پای او سبق گیرد
Магари акси рухи ойӣна буд сармашқи устодам !
مگر عکس رخ آیینه بود سرمشق استادم!
Муаммои сари зулфаш ба ҷуз аз шонаи нкшоид
معمای سر زلفش به جز از شانه نکشاید
Азон дар боғи зери сояи мавзуни шамшодам
ازآن در باغ زیر سایه موزون شمشادم
Сапанди доғи рашками сӯхт аз дили сар назд нола
سپند داغ رشکم سوخت از دل سر نزد ناله
Ту пиндорӣ ба санг серума хобидаст фарёдам
تو پنداری به سنگ سرمه خوابیدست فریادم
Ба савдои хаёлаши шуҳра офоқ гардидам
به سودای خیالش شهره آفاق گردیدم
Таманноӣ висолаш дод ному нанг бар бодам !
تمنای وصالش داد نام و ننگ بر بادم!
Шикасти дил ба санги ёӣси пиғомисти ҷамшедӣ
شکست دل به سنگ یائس پیغامیست جمشیدی
Садои коса чинӣ диҳад фағфурро ёдам !
صدای کاسهچینی دهد فغفور را یادم!
Азон гирядаам дар авҷи дониши туғрули маънӣ
ازآن گریدهام در اوج دانش طغرل معنی
Ба қайди лафзи нозуки бас ки шоҳин буд сайёдам
به قید لفظ نازک بس که شاهین بود صیادم