эй ниҳоли қоматати нахли гулистони Ирам

ای نهال قامتت نخل گلستان ارم

Сарви озодат зон рӯ шуд ба озодии илм

سرو آزادت زان رو شد به آزادی علم

Калаки тақдир аз хати райҳон ба райҳони хатат

کلک تقدیر از خط ریحان به ریحان خطت

Насхи таълиқи вафоро кард бар лаълати рақам

نسخ تعلیق وفا را کرد بر لعلت رقم

Тоӣри назораи ушшоқ бар гирди сарат

طائر نظاره عشاق بر گرد سرت

Ҳамчуи амвоҷи кабӯтар бар лаби боми ҳарам

همچو امواج کبوتر بر لب بام حرم

Монии чин гар бибинад нақши матбӯъи ту ро

مانی چین گر ببیند نقش مطبوع تو را

Сӯрати хубони олам маҳв созад як қалам

صورت خوبان عالم محو سازد یک قلم

Ҳаст ин маънии марои равшан ки монанди ту нест

هست این معنی مرا روشن که مانند تو نیست

Чун ту маъшӯқи парии зодӣ буд бисёр кам !

چون تو معشوق پری‌زادی بود بسیار کم!

Турфа сайёдӣаст чашмон ҳар дам ме кунад

طرفه صیادیست چشمان هر دم می‌کند

Аз хаданги сояи мижгони нози хеши Ром

از خدنگ سایه مژگان ناز خویش رم

Машк аз ҳасрат ба нофи оҳӯии чин чун шавад

مشک از حسرت به ناف آهوی چین چون شود

Гар сабои зулфи туро ошуфта созад субҳдам

گر صبا زلف تو را آشفته سازد صبحدم

Толеъи баргашта Эй дорам ки туғрул дар ҷаҳон

طالع برگشته‌ای دارم که طغرل در جهان

Субҳ иқболӣ надидам ҳеҷ ғайр аз шоми ғам !

صبح اقبالی ندیدم هیچ غیر از شام غم!