Оризат офтоб ме гӯям
عارضت آفتاب میگویم
?наргастро шаҳоб ме гӯям
نرگست را شهاب میگویم
Бо ту эй нури чашми ҳарфӣ чанд
با تو ای نور چشم حرفی چند
Ман зи роҳ савоб ме гӯям
من ز راه صواب میگویم
Дили рабӯдии маро ба тори зулф
دل ربودی مرا به تار زلف
Сухан аз печ ва тоб ме гӯям
سخن از پیچ و تاب میگویم
эй парии гӯши ҷониб ман кун
ای پری گوش جانب من کن
Моҷароӣ азоб ме гӯям
ماجرای عذاب میگویم
Лолаи осои ман аз ғамати доғам
لالهآسا من از غمت داغم
Хонаи дил хароб ме гӯям
خانه دل خراب میگویم
Рӯзгори маро сияҳ кардӣ
روزگار مرا سیه کردی
Холи лаълат ғроб ме гӯям
خال لعلت غراب میگویم
Шӯхи чшмои биё ба кулбаи ман
شوخچشما بیا به کلبه من
Бо суолат ҷавоб ме гӯям
با سوالت جواب میگویم
Ёди лаълат ҳар онкӣ кард намурда
یاد لعلت هر آنکه کرد نمرد
Ин ҳадис аз китоб ме гӯям
این حدیث از کتاب میگویم
Дӯш кардӣ марои нигаҳи лекин
دوش کردی مرا نگه لیکن
Ин қадар кӣ ҳисоб мегӯям ? !
این قدر کی حساب میگویم؟!
Гар зи ман эй табиби пурсӣ ранҷ
گر ز من ای طبیب پرسی رنج
Ҷигарамро кабоб мегӯям !
جگرم را کباب میگویم!
Абри лутфаш ба сар наме борад
ابر لطفش به سر نمیبارد
Ршҳаҳ эй аз сароб ме гӯям
رشحهای از سراب میگویم
Нуктаҳои висол ӯ туғрул
نکتههای وصال او طغرل
Шаби ҳиҷрон ба хоб мегӯям !
شب هجران به خواب میگویم!