То нигаҳ аз чашм ҳайрон карда ем
تا نگه از چشم حیران کردهایم
Хонаи ойӣна вайрон карда ем
خانه آیینه ویران کردهایم
Олимии моро мусаххар шуд магар
عالمی ما را مسخر شد مگر
Ёди ангушт сулаймон кардаем ? !
یاد انگشت سلیمان کردهایم؟!
Хешро дар маҳфили базми адаб
خویش را در محفل بزم ادب
Баҳри иди васл қурбон карда ем
بهر عید وصل قربان کردهایم
Лиззати дардаш гар инаст эй табиб
لذت دردش گر اینست ای طبیب
Бигузар аз мо тарк дармон кардаем !
بگذر از ما ترک درمان کردهایم!
Бо вафои ёр ҳамчун зулф ӯ
با وفای یار همچون زلف او
Дар шикасти аҳд паймон карда ем
در شکست عهد پیمان کردهایم
Ашки навмидии зи чашми интизор
اشک نومیدی ز چشم انتظار
Бар дар умед дарбон карда ем
بر در امید دربان کردهایم
Ҷон ба як ним нигоҳаш бохтем
جان به یک نیمنگاهش باختیم
Мушкили худ сахт осон карда ем
مشکل خود سخت آسان کردهایم
Чун сароби андари биёбони ҷунун
چون سراب اندر بیابان جنون
Аз сиришки хеш тӯфон карда ем
از سرشک خویش طوفان کردهایم
Мо ғалати пеши лабаш аз наақсо
ما غلط پیش لبش از ناقصی
Қиссаи лаъл Бадахшон карда ем
قصه لعل بدخشان کردهایم
Шуд фиғони шонаи хушк аз тоби ғам
شد فغان شانه خشک از تاب غم
Равған аз шамъ шабистон карда ем
روغن از شمع شبستان کردهایم
Моу маҷнӯни хонда дар фани ҷунун
ما و مجنون خوانده در فن جنون
Зон сабаби тарк дабистон карда ем
زان سبب ترک دبستان کردهایم
Гарчи дар ҳиҷрем аз ёди Рахш
گرچه در هجریم از یاد رخش
Дам ба дами сайр гулистон карда ем
دم به دم سیر گلستان کردهایم
Ҳамчуи гули имрӯз аз боғи сухан
همچو گل امروز از باغ سخن
Маънӣ бисёр сомон карда ем
معنی بسیار سامان کردهایم
Ҳбзои туғрул ки бедил гуфта аст
حبذا طغرل که بیدل گفته است
Ёр меояд чироғон кардаем !
یار میآید چراغان کردهایم!