Ҳаловат дар дилам аз ишқи ҷонон

حلاوت در دلم از عشق جانان

з васлаш гаштаам чун ғунчаи хандон

ز وصلش گشته‌ام چون غنچه خندان

Ба сар аз ишқ ӯ сад шӯру ғавғо

به سر از عشق او صد شور و غوغا

Ба дил аз меҳр ӯ сӯзӣаст пинҳон

به دل از مهر او سوزیست پنهان

Буд аз ханҷари мижгони нозаш

بود از خنجر مژگان نازش

Ҳазорон рахнаи андари дайну имон

هزاران رخنه اندر دین و ایمان

ӣам ва қулзум шавад пайдо ба олам

یم و قلزم شود پیدا به عالم

Бисозам гиря чун абри баҳорон

بسازم گریه چون ابر بهاران

Чаҳ хуш бошад шавад васлаши муяссар

چه خوش باشد شود وصلش میسر

Сухан ҳо гӯям аз ҳар боби чандон

سخن‌ها گویم از هر باب چندان

Абои нокарда аз лаълаши ситонам

ابا ناکرده از لعلش ستانم

Иҷозат гар диҳад бӯсӣ ба дандон

اجازت گر دهد بوسی به دندان

Ним аз ошиқон бе мурувват

نیم از عاشقان بی‌مروت

Ки рўбми хоки роҳашро ба мижгон

که روبم خاک راهش را به مژگان

Мабодои хории андари раҳгузораш

مبادا خاری اندر رهگذارش

зи мижгон аўФтд набӯд адаби он

ز مژگان اوفتد نبود ادب آن

Занами обӣ ба роҳ ӯ зи дида

زنم آبی به راه او ز دیده

Ки биншинад зи пои гардиш бад-инсон

که بنشیند ز پا گردش بدینسان

Ғуломи ҳалқа бар гӯшаст туғрул

غلام حلقه بر گوش است طغرل

Биҷӯед васли ҷонон аз дилу ҷон

بجوید وصل جانان از دل و جان