Набошад завқи роҳати коми арбоби маъонӣ ро
نباشد ذوق راحت کام ارباب معانی را
Ки созад чархи сарфи сифлаи шаҳди меҳрбонӣ ро
که سازد چرخ صرف سفله شهد مهربانی را
Ба нарад муҳраи ғами аспи мақсадро з фарзин кун
به نرد مهره غم اسپ مقصد را ز فرزین کن
зи кишт беасар ҳосил набошад донаи рониро !
ز کشت بیاثر حاصل نباشد دانهرانی را!
Ғаму шодӣ ба олами ту амини як Бам ва зеранд
غم و شادی به عالم تو امین یک بم و زیرند
Ки дар пай шом нокомӣаст субҳи Комронӣ ро
که در پی شام ناکامیست صبح کامرانی را
Ба таври қурби дили касро набошад муҳаррами розӣ
به طور قرب دل کس را نباشد محرم رازی
Ки натавонад касе дар водии эмини шабонеро !
که نتواند کسی در وادی ایمن شبانی را!
Ба фатвои муҳаббат дар сулӯки ишқ кӣ бошад
به فتوای محبت در سلوک عشق کی باشد
Миёни ошиқу маъшӯқи гуфтори забониро ? !
میان عاشق و معشوق گفتار زبانی را؟!
Ба рамзӣ кун адо бо ёри арзи муддаои худ
به رمزی کن ادا با یار عرض مدعای خود
Ки дил ҳам нест муҳаррами нуктаи рози маъониро !
که دل هم نیست محرم نکته راز معانی را!
Муҳӣти дил ки аз мавҷи талотум шӯришӣ дорад
محیط دل که از موج تلاطم شورشی دارد
Ки май оради буруни ҷузи ман гуҳарҳои наонеро ? !
که میآرد برون جز من گهرهای نهانی را؟!
Ба дарёии сухан то чанд ронии заврақи маънӣ
به دریای سخن تا چند رانی زورق معنی
Нае ғаввос кӣ донад сулӯки дирафшонеро ? !
نهای غواص کی داند سلوک درفشانی را؟!
Ба ранг серума гардидам ба ёди чашм ӯ туғрул
به رنگ سرمه گردیدم به یاد چشم او طغرل
Қазо аз мӯӣ чинӣ кард бо ман калаки Монӣ ро
قضا از موی چینی کرد با من کلک مانی را