Саводи серума шомаст дар чашмнигор ман
سواد سرمه شام است در چشم نگار من
Ба ҷузи зулмат дигар чизе набинад рӯзгори ман
به جز ظلمت دگر چیزی نبیند روزگار من
Азон саргаштаам дар водии ишқи парии рӯе
ازآن سرگشتهام در وادی عشق پریرویی
Ки бошад маркази паргори ҳасрати ихтиёри ман
که باشد مرکز پرگار حسرت اختیار من
Набошад ҳосили умрам ба ҷузи доғи ҷудоӣ ҳо
نباشد حاصل عمرم به جز داغ جداییها
Куҷои сар бар занад ҷузи лола аз хоки мазори ман ? !
کجا سر بر زند جز لاله از خاک مزار من؟!
Чаро меҳр батон бо ошиқон булҳавас бошад ?
چرا مهر بتان با عاشقان بوالهوس باشد؟
Азин саводу ғам ёрб таба шуд ҳоли зори ман !
ازین سواد و غم یارب تبه شد حال زار من!
Агар чаҳ даврам аз дидори васл ӯ вале бошад
اگر چه دورم از دیدار وصل او ولی باشد
Китоби лавҳи девони хаёлаш дар канори ман
کتاب لوح دیوان خیالش در کنار من
Ҳазор афтода дорад бар сари кӯяш чу ман лекин
هزار افتاده دارد بر سر کویش چو من لیکن
Ба ҷузи савти фироқ ӯ наёбӣ аз ҳазор ман !
به جز صوت فراق او نیابی از هزار من!
зи бим онкӣ нанишинад ба чини доманаши гардӣ
ز بیم آنکه ننشیند به چین دامنش گردی
Ба роҳаш об мепошед чашми интизори ман
به راهش آب میپاشید چشم انتظار من
з бас кардам таҳаммул дар ғами ҳиҷрон ӯ туғрул
ز بس کردم تحمل در غم هجران او طغرل
Миёни ошиқон бисёр бошад эътибори ман
میان عاشقان بسیار باشد اعتبار من