Шӯхи шаҳрошӯби мангар беҳиҷоб ояд бурун

شوخ شهرآشوب من گر بی‌حجاب آید برون

Бо тамошои ҷамолаш офтоб ояд бурун !

با تماشای جمالش آفتاب آید برون!

Аз май васлаши рақибони ҷумла яксар комёб

از می وصلش رقیبان جمله یکسر کامیاب

Сӯии ошиқи он ҷафоҷу бо итоб ояд бурун !

سوی عاشق آن جفاجو با عتاب آید برون!

Дар чаман бе рӯй ӯ бо гули чисони созами нигаҳ ? !

در چمن بی‌روی او با گل چسان سازم نگه؟!

Шабнами хиҷлат ба рӯем чун гулоб ояд бурун !

شبنم خجلت به رویم چون گلاب آید برون!

Он қадр бо ёд ӯ аз дида боридам гуҳар

آنقدر با یاد او از دیده باریدم گهر

Мавҷи тӯфони сиришкамро ҳубоб ояд бурун !

موج طوفان سرشکم را حباب آید برون!

Сӯхтам дар миҷмари ишқи ту эй нозофарин

سوختم در مجمر عشق تو ای نازآفرین

Ҳар дамӣ аз дили марои буи кабоб ояд бурун

هر دمی از دل مرا بوی کباب آید برون

Бе ту умрии ҳамчуи не бо нола дорам улфатӣ

بی‌تو عمری همچو نی با ناله دارم الفتی

Барқи оҳам ҳар нафас ҳамчун шаҳоб ояд бурун

برق آهم هر نفس همچون شهاب آید برون

Кист туғрули уммати пайғамбари Хизри хаташ ? !

کیست طغرل امت پیغمبر خضر خطش؟!

эй хуши он пайғамбарии кӯ бо китоб ояд бурун !

ای خوش آن پیغمبری کو با کتاب آید برون!