Баради диламро зи раҳи зулфи самани соӣ ӯ

برد دلم را ز ره زلف سمن‌سای او

Кард шаҳиди нигаҳи наргиси Шаҳлоӣ ӯ

کرد شهید نگه نرگس شهلای او

Гашта ба ҳам тавъамон аз хати калаки азал

گشته به هم توأمان از خط کلک ازل

Дасти ману доманаши фарқи ману пой ӯ !

دست من و دامنش فرق من و پای او!

Кӣ буд андари замин дар хур ӯ масканӣ ? !

کی بود اندر زمین در خور او مسکنی؟!

Манзари чашмам буд манзилу мأўоӣ ӯ !

منظر چشمم بود منزل و مأوای او!

Гардани сарви сеӣ хам шуда аз инфеъол

گردن سرو سهی خم شده از انفعال

Дидаи магар дар чамани қомати зебоӣ ӯ ? !

دیده مگر در چمن قامت زیبای او؟!

Фарши хироми раҳаши чашми умедам буд

فرش خرام رهش چشم امیدم بود

То нарасад бар замини нақши кафи пой ӯ !

تا نرسد بر زمین نقش کف پای او!

Гарчи масеҳо ба лаб зинда кунад мурда ро

گرچه مسیحا به لب زنده کند مرده را

Дар фани эҳёгарии раҳи набарди ҷой ӯ !

در فن احیاگری ره نبرد جای او!

Ҳар ки ба рӯз оварад шоми фироқи ту ро

هر که به روز آورد شام فراق تو را

Гар на ба ҳолаш кунӣ раҳм буд вой ӯ !

گر نه به حالش کنی رحم بود وای او!

намешаканд чун хзФи қимат дар адан

می‌شکند چون خزف قیمت در عدن

Ҳамчуи суханҳои ман лаъли шкрхоӣ ӯ !

همچو سخن‌های من لعل شکرخای او!

Боди туро офарини туғрули шоҳини ватан

باد تو را آفرین طغرل شاهین وطن

Кардӣ тамом аз сухани васфи саропоӣ ӯ !

کردی تمام از سخن وصف سراپای او!