Аз қомати баландати қамарӣ ба лаҳни куку
از قامت بلندت قمری به لحن کوکو
Дар печу тоби сунбул зон ҳалқаи ду гесу
در پیچ و تاب سنبل زان حلقه دو گیسو
Мастонагар хиромӣ аз ноз дар гулистон
مستانه گر خرامی از ناز در گلستان
Ғавғоу фитнаи хезад аз тоқи чархи минӯ
غوغا و فتنه خیزد از طاق چرخ مینو
Дар бӯстони хӯбии мавзун қадон бидидам
در بوستان خوبی موزونقدان بدیدم
Монанди нахли қадат сарвӣ наруста дилҷӯ !
مانند نخل قدت سروی نرسته دلجو!
Афтодаи акси мижгон бо чашми серумаи сайт
افتاده عکس مژگان با چشم سرمهسایت
Дар марғзори сунбул гӯйӣ чареда оҳӯ
در مرغزار سنبل گویی چریده آهو
Аз тири таъни ағёри ошиқ чаҳ бок дорад
از تیر طعن اغیار عاشق چه باک دارد
Гар чун шаҳоб ояд барқи ситами з ҳар сӯ ? !
گر چون شهاب آید برق ستم ز هر سو؟!
Паҳнои дашти ҳиҷрон чун вусъати ду олам
پهنای دشت هجران چون وسعت دو عالم
Роҳи висоли ҷонони борӣк аз сари мӯ !
راه وصال جانان باریک از سر مو!
Аз гулшани ҷамолати як гул начед туғрул
از گلشن جمالت یک گل نچید طغرل
Хори ҷафоӣ ағёр омад дарози паҳлу !
خار جفای اغیار آمد دراز پهلو!