Оризати хуршеди авҷи дилбарӣ

عارضت خورشید اوج دلبری

Сӯратати рашк батон озрӣ

صورتت رشک بتان آزری

Брҳмн бинад агар зулфи ту ро

برهمن بیند اگر زلف تو را

Кофарам гар нагзарад аз кофарӣ !

کافرم گر نگذرد از کافری!

Дар шаби зулфати дилами раҳ гум кунад

در شب زلفت دلم ره گم کند

Субҳи рухсорати намояди раҳбарӣ

صبح رخسارت نماید رهبری

Уфтад ошӯбӣ ба саҳрои хутан

افتد آشوبی به صحرای ختن

Гар диҳӣ бар боди зулфи анбарӣ

گر دهی بر باد زلف عنبری

Лмъаҳ рӯй туро бинад агар

لمعه روی تو را بیند اگر

Ма нишинад дар мақоми ахтарӣ

مه نشیند در مقام اختری

Аз фалак ояд ба савдои рахт

از فلک آید به سودای رخت

Бар замини хуршеду моҳу муштарӣ !

بر زمین خورشید و ماه و مشتری!

Қоф то қофи ҷаҳони ном ту рафт

قاف تا قاف جهان نام تو رفت

Кас наорад бар забони номи парӣ

کس نآرد بر زبان نام پری

Дар чамани сарв ар бибинад қоматат

در چمن سرو ار ببیند قامتت

Сари фурӯди орад барои чокарӣ !

سر فرود آرد برای چاکری!

Роҳу рафтору равиш гум ме кунад

راه و رفتار و روش گم می‌کند

Аз хирому нози ту Кебеки дарӣ

از خرام و ناز تو کبک دری

Сифлагони туғрул ба шеър оғишта анд

سفلگان طغرل به شعر آغشته‌اند

Нанг меояд маро аз шоирӣ !

ننگ می‌آید مرا از شاعری!