Чун неи гирифтаи малики ҷаҳонро фиғони мо

چون نی گرفته ملک جهان را فغان ما

Набӯд ба ғайри нолаи матоъи дукони мо

نبود به غیر ناله متاع دکان ما

Мо ошиқему шуҳра офоқ гашта ем

ما عاشقیم و شهره آفاق گشته‌ایم

Олам параст аз сухану достони мо

عالم پر است از سخن و داستان ما

Дар ҷайби фикр хилват ҳастӣ гузида ем

در جیب فکر خلوت هستی گزیده‌ایم

Бошад забони хома кунун тарҷумони мо

باشد زبان خامه کنون ترجمان ما

Ҷузи нақши номи шӯҳрат мо нест аз нигин

جز نقش نام شهرت ما نیست از نگین

Анқо буд ба олами имкони нишони мо

عنقا بود به عالم امکان نشان ما

Ашки равон агарчӣ ба поиш фишонда ем

اشک روان اگرچه به پایش فشانده‌ایم

Бошад равон ба пои вай акнӯн равони мо

باشد روان به پای وی اکنون روان ما

Дар сози ишқ парда тақӣед офат аст

در ساز عشق پرده تقیید آفت است

Мутлақ буд чу нола ба ҳрсўи Аннани мо

مطلق بود چو ناله به هرسو عنان ما

Туғрул навой нағма « ушшоқ » дам ба дам

طغرل نوای نغمه «عشاق» دم به دم

Ояд зи сози пардаи захми забони мо

آید ز ساز پرده زخم زبان ما