Шӯх бе бокӣ ки карда хонаи мардуми хароб

شوخ بی‌باکی که کرده خانه مردم خراب

Теғи абрӯяш барои қатл ман дорад шитоб

تیغ ابرویش برای قتل من دارد شتاب

Монӣ аз баҳри ҳавои сӯрати зебоӣ ӯ

مانی از بهر هوای صورت زیبای او

Чун фалак саргашта афтодаст то явми алҳсоб

چون فلک سرگشته افتادست تا یوم‌الحساب

Сӯхти мағзи устихон дар синаам аз ишқ ӯ

سوخت مغز استخوان در سینه‌ام از عشق او

Кишвари дилро буд аз дасти ҳасан ӯ азоб

کشور دل را بود از دست حسن او عذاب

Он қадри калак қазо нозед ҳангоми рақам

آنقدر کلک قضا نازید هنگام رقم

Каз миёни хубрӯён то туро кард интихоб

کز میان خوبرویان تا تو را کرد انتخاب

Лола аз доғи таманнои баҳори оризат

لاله از داغ تمنای بهار عارضت

Кард дар саҳрои хиҷлати хаймаи ҳасрати таноб

کرد در صحرای خجلت خیمه حسرت طناب

Дидаам хубони оламро вале монанди ту

دیده‌ام خوبان عالم را ولی مانند تو

На ба ҳушёрӣ бидидам на ба мастӣ на ба хоб !

نه به هشیاری بدیدم نه به مستی نه به خواب!

Ёди он фурсат ки бар рӯй ту ҳангоми саҳар

یاد آن فرصت که بر روی تو هنگام سحر

Аз сиришки ашк гулгун мезадам ҷои гулоб !

از سرشک اشک گلگون می‌زدم جای گلاب!

Навбаҳори оризатро дод равнақ гиря ам

نوبهار عارضت را داد رونق گریه‌ام

Зинат гулзор бошад доим аз ршҳи саҳоб

زینت گلزار باشد دائم از رشح سحاب

Чок зад ҷайби қабои хеши гули андари чаман

چاک زد جیب قبای خویش گل اندر چمن

зи инфеъол рӯй ту чун ҷайби мастӣ аз шароб

ز انفعال روی تو چون جیب مستی از شراب

Офтоби ховарӣ аз шарм уфтад дар кусуф

آفتاب خاوری از شرم افتد در کسوف

Гар з рӯй худ кашад он шоҳиди мавзуни ниқоб

گر ز روی خود کشد آن شاهد موزون نقاب

Туғрул аз мавҷи хаёли ман муаммои дақиқ

طغرل از موج خیال من معمای دقیق

намешавад берун ба фикри том чун дар хўшоб

می‌شود بیرون به فکر تام چون در خوشاب