Май баради лаъли лаб ӯ нашъа аз мавҷи шароб
میبرد لعل لب او نشئه از موج شراب
намекашад домони зулфаш аз гиребони гулоб
میکشد دامان زلفش از گریبان گلاب
Лмъаҳи барқи Рахш ҳар дам ба ушшоқ он кунад
لمعه برق رخش هر دم به عشاق آن کند
Дар биёбони ташнаро ташвиши найранги сароб
در بیابان تشنه را تشویش نیرنگ سراب
Ҳар замони дили орзӯии об теғат ме кунад
هر زمان دل آرزوی آب تیغت میکند
То ба кӣ шамшери эҳсон ту бошад дар қроб ? !
تا به کی شمشیر احسان تو باشد در قراب؟!
Тӯшаи лухт ҷигар дорам ба роҳати дӯди ғам
توشه لخت جگر دارم به راهت دود غم
намезанад фаввораи тарсам тира гардад ин кабоб
میزند فواره ترسم تیره گردد این کباب
Нусхаи девони ҳасанатро чисон аҳсо кунам ? !
نسخه دیوان حسنت را چسان احصا کنم؟!
Гар ҷаҳон дафтар шавад васф ту ноед дар ҳисоб ? !
گر جهان دفتر شود وصف تو ناید در حساب؟!
эй ҷафои андешаи бдхўи худоро шафқатӣ !
ای جفا اندیشه بدخو خدا را شفقتی!
Чанд бошам аз шиканҷи меҳнати ғам дар азоб ?
چند باشم از شکنج محنت غم در عذاب؟
Карда устоди азали имрӯз бо сад хӯни дил
کرده استاد ازل امروز با صد خون دل
Ғунчаи ?утро аз гулистони латофати интихоб
غنچهات را از گلستان لطافت انتخاب
То дами рӯзи қиёмати модари айём ро
تا دم روز قیامت مادر ایام را
Чун ту фарзандӣ набошад хонаи зоди офтоб
چون تو فرزندی نباشد خانهزاد آفتاب
Гесуии ширин буд занҷири пои кӯҳкан
گیسوی شیرین بود زنجیر پای کوهکن
Турраи Лайлӣ буд дар гардани маҷнӯни таноб
طره لیلی بود در گردن مجنون طناب
Аз сувидои дилати зани ршҳаҳи фоли умед
از سویدای دلت زن رشحه فال امید
Мӯҷиби борон будгар тира бинмоед саҳоб
موجب باران بود گر تیره بنماید سحاب
Шом ғифлат рафт охири субҳ навмидӣ дамид
شام غفلت رفت آخر صبح نومیدی دمید
То куҷо обод бошад хона ҳастӣ хароб ? !
تا کجا آباد باشد خانه هستی خراب؟!
Гӯямаш сад офарин бо хотири дрок ӯ
گویمش صد آفرین با خاطر دراک او
Ҳаркии бинависад ба ашъори ман туғрули ҷавоб !
هرکه بنویسد به اشعار من طغرل جواب!