Моҳи ман ҳргаҳи кшоиди турраи лблоб ро
ماه من هرگه کشاید طره لبلاب را
Май барад аз ҷаъд ҳар зани гӯши обу тоб ро
میبرد از جعد هر زن گوش آب و تاب را
Афканд аз рутба аз рухи афканди ҷлбоб ро
افکند از رتبه از رخ افکند جلباب را
Дарди анвори ҷамолаши софии маҳтоб ро
درد انوار جمالش صافی مهتاب را
Мусҳафи рӯйиш ки бошад аз хати райҳони сунъ
مصحف رویش که باشد از خط ریحان صنع
Котиби қудрат куҷо монад ғалати аъробро ? !
کاتب قدرت کجا ماند غلط اعراب را؟!
Дар ғамаши калаки дабири қалби ман хат ме занад
در غمش کلک دبیر قلب من خط میزند
Аз тапидани изтироби нусхаи симобро !
از تپیدن اضطراب نسخه سیماب را!
намедуанд зи ашки хунин ҳар замон равад дилам
میدواند ز اشک خونین هر زمان رود دلم
Беабо бар рӯй ман ин Тифл беодобро !
بیابا بر روی من این طفل بیآداب را!
Дар чаман аз тарзи рафтораш чаҳ май пурсӣ зи ман
در چمن از طرز رفتارش چه میپرسی ز من
Каз хиромаши пой дар занҷир бошад обро !
کز خرامش پای در زنجیر باشد آب را!
Фарқ бисёраст байни моу зоҳид дар суҷуд
فرق بسیار است بین ما و زاهد در سجود
Кӣ баробар мекунам бо абрӯяши миҳробро ? !
کی برابر میکنم با ابرویش محراب را؟!
Кӯҳ кун мекун ба нохуни кӯҳи танро аз ғамаш
کوه کن میکن به ناخن کوه تن را از غمش
Нағмаи дигар буд оҳанги ин мизроб ро
نغمه دیگر بود آهنگ این مضراب را
Аз ҳуҷуми ашки худ ҳар лаҳза май тарсам каз он
از هجوم اشک خود هر لحظه میترسم کز آن
Хоки ин саҳро ба санги оради сари сайлоб ро
خاک این صحرا به سنگ آرد سر سیلاب را
Рӯзу шаби туғрули навиди интизори мақдамаш
روز و شب طغرل نوید انتظار مقدمش
Май барад аз чашми ҳайронам чу махмали хоб ро
میبرد از چشم حیرانم چو مخمل خواب را