Нағма ушшоқ бошад дар навой андалеб
نغمه عشاق باشد در نوای عندلیب
Нест ғайр аз дидани гули муддаои андалеб
نیست غیر از دیدن گل مدعای عندلیب
Сорибони ранг гулшан дорад оҳанги сафар
ساربان رنگ گلشن دارد آهنگ سفر
Кӣ буд дар маҳмил ӯ ҷуз дароӣ андалеб ? !
کی بود در محمل او جز درای عندلیب؟!
Тарсам аз улфати парастиҳои сози нағма аш
ترسم از الفتپرستیهای ساز نغمهاش
Каши хулд дар пои гули хор аз садои андалеб
کش خلد در پای گل خار از صدای عندلیب
Бас ки шуд мҳнткши шавқи тамошоҳои гул
بس که شد محنتکش شوق تماشاهای گل
Гашта хам аз бори ғами қади дўтои андалеб
گشته خم از بار غم قد دوتای عندلیب
Ошиқонро нанг бошад кисвати ранги ғурур
عاشقان را ننگ باشد کسوت رنگ غرور
Нест ғайр аз хоксориҳо қабои андалеб !
نیست غیر از خاکساریها قبای عندلیب!
Дар ҳарим васл дорад нола аз шаб то саҳар
در حریم وصل دارد ناله از شب تا سحر
Кас намедонад чаҳ бошад муддаои андалеб !
کس نمیداند چه باشد مدعای عندلیب!
Пунбаи ғифлат буд шабнам ба гӯши ранги гул
پنبه غفلت بود شبنم به گوش رنگ گل
Нашунӯд як бор акнӯн моҷарои андалеб
نشنود یک بار اکنون ماجرای عندلیب
Ҳеҷ аз саҳни чаман берун намеояд магар
هیچ از صحن چمن بیرون نمیآید مگر
Печу тоб нола шуд занҷири пои андалеб ? !
پیچ و تاب ناله شد زنجیر پای عندلیب؟!
Он қадр дорад ғурури рангу ҳасани хештан
آنقدر دارد غرور رنگ و حسن خویشتن
Кӣ шавад огоҳи гул азҳоиҳои андалеб ? !
کی شود آگاه گل از هایهای عندلیب؟!
намезанад парвонаи сони худро ба шамъ рӯй гул
میزند پروانهسان خود را به شمع روی گل
ӣнқадари лозим буд бӯдани крои андалеб !
اینقدر لازم بود بودن کرای عندلیب!
Барфашон аз шабнами авроқи гул дар набз ӯ
برفشان از شبنم اوراق گل در نبض او
Ҷузи гулоби васл кӣ бошад давои андалеб ? !
جز گلاب وصل کی باشد دوای عندلیب؟!
Дод ин фатвои шабии парвонаи шамъи адаб
داد این فتوا شبی پروانه شمع ادب
Нест кам аз хӯни туғрули хунбҳоии андалеб !
نیست کم از خون طغرل خونبهای عندلیب!