Зиҳии ойӣнаро ҳайрати хаёли акси тасвират

زهی آیینه را حیرت خیال عکس تصویرت

Камони фитнаро новаки ҳадиси чашми зҳгирт !

کمان فتنه را ناوک حدیث چشم زهگیرت!

Чу хок акнӯн ба бод аз оташи теғи туами лекин

چو خاک اکنون به باد از آتش تیغ توام لیکن

Басии ҷавҳари зи хӯнам гул кунад аз оби шамшерат

بسی جوهر ز خونم گل کند از آب شمشیرت

Наме равед ба ҷузи ёқӯти дигари ҳеҷ аз хокаш

نمی‌روید به جز یاقوت دیگر هیچ از خاکش

Агар резад ба ҳар ҷои қатрае аз хӯни нахчират

اگر ریزد به هر جا قطره‌ای از خون نخچیرت

Вуҷуби сарнавишти хома не нест бшкстн

وجوب سرنوشت خامه نی نیست بشکستن

Дурустӣ нест мумкин дар қалами иншои тасвират

درستی نیست ممکن در قلم انشای تصویرت

Набандад бастаи зулфат дар шодӣ ба рӯй худ

نبندد بسته زلفت در شادی به روی خود

Ки фатҳи албоб ғам дорад ҳамин овози занҷират

که فتح‌الباب غم دارد همین آواز زنجیرت

Сафо ҳамчун арз шуд лозими ҷисми латифи ту

صفا همچون عرض شد لازم جسم لطیف تو

Магар аз ҷавҳар хуршед бинмуданд тахмират ? !

مگر از جوهر خورشید بنمودند تخمیرت؟!

зи найранги аҷоиби хонаи чашми ту ҳайронам

ز نیرنگ عجایب‌خانه چشم تو حیرانم

Ки дорад фитнаро бедори хоби нози таъбират

که دارد فتنه را بیدار خواب ناز تعبیرت

зи буии ғунчаи мадҳи ту акнӯн вақт он бошад

ز بوی غنچه مدح تو اکنون وقت آن باشد

Гулистони бушковад дар сафҳаам аз ранги таҳрират

گلستان بشکفد در صفحه‌ام از رنگ تحریرت

Камондори хаёли абрӯят то новак афкан шуд

کماندار خیال ابرویت تا ناوک‌افکن شد

Нафас монанди рангам рафт дунболи пари тират

نفس مانند رنگم رفت دنبال پر تیرت

Чаҳ афсунаст ёрб дар забони мори он гесу

چه افسون است یارب در زبان مار آن گیسو

Ки оламро кунун бо як сар мӯ кард тасхират ? !

که عالم را کنون با یک سر مو کرد تسخیرت؟!

Хушо аз мисраи мавзуни дарёии сухани туғрул

خوشا از مصرع موزون دریای سخن طغرل

Қиёмат мекашад калаки Фрнгстони тасвират

قیامت می‌کشد کلک فرنگستان تصویرت