Ҳаёти туғрул аз ишқ ҳабиб аст

حیات طغرل از عشق حبیب است

Ҷафои туғрул аз даст рақиб аст

جفای طغرل از دست رقیب است

Буд туғрули асири зулфи ҷонон

بود طغرل اسیر زلف جانان

Ба туғрул ҳарчӣ ояд ё насиб аст

به طغرل هرچه آید یا نصیب است

Дамии ои сӯии беморони ишқат

دمی آ سوی بیماران عشقت

Ки бемори интизори андар табиб аст

که بیمار انتظار اندر طبیب است

Биё эй ҷон ба истиқболи берун

بیا ای جان به استقبال بیرون

Ки ҷонони сӯй мо ояд қариб аст

که جانان سوی ما آید قریب است

Чаро аз ҳиҷр ӯ чун не нанолам

چرا از هجر او چون نی ننالم

Ки чун маҳҷӯр бесабр ва шикебаст !

که چون مهجور بی‌صبر و شکیب است!

Яке ояд ба сӯии кулбаи ман

یکی آید به سوی کلبه من

Навозишҳои ӯ баҳр ғариб аст

نوازش‌های او بهر غریب است

Надонам хоб бо афсонаи туғрул

ندانم خواب با افسانه طغرل

Ҳаме гӯям дуъогӯяш нақиб аст

همی‌گویم دعاگویش نقیب است