Ҳар крои шӯхи парӣ рухсор аст

هر کرا شوخ پری‌رخسار است

Соғари ъушрат ӯ саршор аст

ساغر عشرت او سرشار است

Зоҳидиро ки сафо дар дил нест

زاهدی را که صفا در دل نیست

Сбҳаҳ ӯ на кам аз зуннор аст

سبحه او نه کم از زنار است

Зулф ӯ дидам ва гуфтам дар дил

زلف او دیدم و گفتم در دل

Ҳркҷои ганҷ будгар мор аст

هرکجا گنج بود گر مار است

Аз лабаши вақти сухан дар борад

از لبش وقت سخن در بارد

Лаъл ӯро зи Бадахшон ор аст

لعل او را ز بدخشان عار است

Кӣ буд ёри барӣ аз ағёр ? !

کی بود یار بری از اغیار؟!

Як гулӣ нест ки ӯ бехораст !

یک گلی نیست که او بی‌خار است!

Дар талаб на ту қадами оҳиста

در طلب نه تو قدم آهسته

Кӯҳи ин бодия ноҳамвораст !

کوه این بادیه ناهموار است!

Кӯҳкани ҷон ба абас ме бозад

کوهکن جان به عبث می‌بازد

Кандан кӯҳи ғамаш ночор аст

کندن کوه غمش ناچار است

Ақд зулфаш нашавад ҳали осон

عقد زلفش نشود حل آسان

Ки ба ҳар ҳалқа ӯ асрор аст

که به هر حلقه او اسرار است

Бефано кӣ буд имкони вусӯл

بی‌فنا کی بود امکان وصول

Ба ҳарими ҳарамашгар бораст !

به حریم حرمش گر بار است!

Хурда дар гуфта туғрул кам гир

خرده در گفته طغرل کم گیر

Коснии ҳам гулӣ аз гулзораст !

کاسنی هم گلی از گلزار است!