Ҳазини манишин ки наврӯз баҳор аст

حزین منشین که نوروز بهار است

Ҷаҳон чун Хизри хатати сабза зор аст

جهان چون خضر خطت سبزه‌زار است

Баҳор афрӯхт зинат дар гулистон

بهار افروخت زینت در گلستان

Маҳали файзи сайр глъзор аст

محل فیض سیر گلعذار است

Гулу сунбули парешон аз сабо шуд

گل و سنبل پریشان از صبا شد

Фарозу шеби саҳрои лола зор аст

فراز و شیب صحرا لاله‌زار است

Ба як сӯи навҳагар қамарии зи куку

به یک سو نوحه‌گر قمری ز کوکو

Навой булбулу савт ҳазор аст

نوای بلبل و صوت هزار است

Чамани зинат Фзо шуд аз баҳорон

چمن زینت‌فزا شد از بهاران

Рухи ёрам ҳамеша навбаҳор аст

رخ یارم همیشه نوبهار است

Аз он бо гул шавад бо мантиқии шарт

از آن با گل شود با منطقی شرط

Руху гесуӣ ӯ лайл ва наҳор аст

رخ و گیسوی او لیل و نهار است

Надорам тоқати даврии зи васлаш

ندارم طاقت دوری ز وصلش

Чу гули ҷонону туғрули ҳамчу хор аст

چو گل جانان و طغرل همچو خار است