Хоксории бас ки моро шҳпр бол расост
خاکساری بس که ما را شهپر بال رساست
Гирди моро аз заъифии хона бар дӯш ҳавост
گرد ما را از ضعیفی خانه بر دوش هواست
Соя аз афтодагӣ хуршед дорад дар бағал
سایه از افتادگی خورشید دارد در بغل
Дастгоҳи муфлисиро эътибор кимиёст
دستگاه مفلسی را اعتبار کیمیاست
То туоне кори андари мазраъи дили тухми ашк
تا توانی کار اندر مزرع دل تخم اشک
Донаи ин киштро зи абр карам нашав ва намост
دانه این کشت را ز ابر کرم نشو و نماست
Ҳркҷо бошад ҳамон Лайлӣ буд манзур ӯ
هرکجا باشد همان لیلی بود منظور او
Дар дили маҷнӯни магари ойӣна гетӣ намост ? !
در دل مجنون مگر آیینه گیتینماست؟!
Дӯши пои мо магар аз марказ ғам шуд бурун ? !
دوش پای ما مگر از مرکز غم شد برون؟!
Ҳарчӣ меояд ба мо имрӯз аз паргори мост !
هرچه میآید به ما امروز از پرگار ماست!
То ба арз ҷилва омад акси рухсори гулаш
تا به عرض جلوه آمد عکس رخسار گلش
Ҷавҳари ойӣнаи зери шабнам мавҷ ҳаёст
جوهر آیینه زیر شبنم موج حیاست
Қатрае зоҳир нашуд аз ҷӯшаши шавқи дилам
قطرهای ظاهر نشد از جوشش شوق دلم
Оби ин сарчашмаро аз мавҷи занҷирӣ ба пост
آب این سرچشمه را از موج زنجیری به پاست
намекунам кӯҳи диламро аз ғамаш чун кӯҳкан
میکنم کوه دلم را از غمش چون کوهکن
Лек чун ман кӣ касе дар ишқ ӯ сброзмост ? !
لیک چون من کی کسی در عشق او صبرآزماست؟!
Олимӣ маҳванд чун ойӣна дар роҳи ғамаш
عالمی محوند چون آیینه در راه غمش
Дидаи ушшоқро сармашқи ҳайрат нақш пост
دیده عشاق را سرمشق حیرت نقش پاست
Ҳосили ишқат ки абрӯяш гувоҳӣ ме диҳад
حاصل عشقت که ابرویش گواهی میدهد
Чун камони хамёзаи ?ути оғӯши ин қади дўтост
چون کمان خمیازهات آغوش این قد دوتاست
Шуд яқинами туғрул аз дарси муҳаббати ин сухан
شد یقینم طغرل از درس محبت این سخن
Раҳбари ошиқи сӯии маъшӯқ нақш бӯрёст
رهبر عاشق سوی معشوق نقش بوریاست