Ақиқ аз ҳасрати лаъли ту хӯн аст

عقیق از حسرت لعل تو خون است

Ҳилол аз шарми абрӯят нигун аст

هلال از شرم ابرویت نگون است

Ба ҳолам раҳм кун эй шӯхи золим

به حالم رحم کن ای شوخ ظالم

Ки аз ҳиҷри ту аҳволам забунаст !

که از هجر تو احوالم زبون است!

Чу ман аз як нигаҳи сад куштаи дорӣ

چو من از یک نگه صد کشته داری

Май майхонаи чашмат фусун аст

می میخانه چشمت فسون است

Дилами барадӣ ва дилдорӣ накардӣ

دلم بردی و دلداری نکردی

Анисами меҳнату ёрам ҷунунаст !

انیسم محنت و یارم جنون است!

Ба ёд ҳасрат мем даҳонат

به یاد حسرت میم دهانت

Қади ушшоқ аз ғам ҳамчу навенаст !

قد عشاق از غم همچو نون است!

Биё эй ҷон ки ҷони мустамандат

بیا ای جان که جان مستمندت

Ба истиқболи ту аз тан бурун аст

به استقبال تو از تن برون است

Ало эй шӯх бе пурвои золим

الا ای شوخ بی‌پروای ظالم

Наме пурсӣ ки аҳволи ту чунаст !

نمی‌پرسی که احوال تو چون است!

Гул рӯй туро то дид туғрул

گل روی تو را تا دید طغرل

Дилаш чун ғунчаи доими ғарқ хӯн аст

دلش چون غنچه دائم غرق خون است