Сарви нозаш ҳар тараф бо қомати дилҷӯи гузашт
سرو نازش هر طرف با قامت دلجو گذشت
Шӯру ғавғои ҷаҳон аз гунбади минӯи гузашт
شور و غوغای جهان از گنبد مینو گذشت
Дар чамани сунбули зи хиҷлати сар ба пеши афканда буд
در چمن سنبل ز خجلت سر به پیش افکنده بود
Ҷониби гулшани магари бӯеи азони гесуи гузашт ? !
جانب گلشن مگر بویی ازآن گیسو گذشت؟!
Дар камӣнгоҳи тағофули чашм ӯ раҳ ме занад
در کمینگاه تغافل چشم او ره میزند
Маҳмили нозаш агар аз гӯшаи абрӯи гузашт
محمل نازش اگر از گوشه ابرو گذشت
Дӯди оҳи ошиқони фаввора бар гардун занад
دود آه عاشقان فواره بر گردون زند
Гар саманди ноз ӯ бо ҷилва аз ҳрсўи гузашт
گر سمند ناز او با جلوه از هرسو گذشت
Ҳрсўи мӯ бар танам монанди ханҷар ме шавад
هرسو مو بر تنم مانند خنجر میشود
Гар сари мӯеи диламро ҷузи сари он мӯи гузашт
گر سر مویی دلم را جز سر آن مو گذشت
Офтоби ҳасани пиндорӣ ки омад дар кусуф
آفتاب حسن پنداری که آمد در کسوف
То савдои печу тоби туррааш аз рӯи гузашт
تا سودا پیچ و تاب طرهاش از رو گذشت
То шудам туғрули зи тири ишқ ӯ ваҳшати камӣн
تا شدم طغرل ز تیر عشق او وحشت کمین
Ваҳшатами андари биёбон аз Роми оҳӯи гузашт
وحشتم اندر بیابان از رم آهو گذشت