Қадамӣ ранҷа кун эй дӯст ! ба кошонаи мо

قدمی رنجه کن ای دوست! به کاشانه ما

Сози ободи зи худ кулбаи вайронаи мо

ساز آباد ز خود کلبه ویرانه ما

Майу маъшуқау мутриби ҳама якҷо ҷамъанд

می و معشوقه و مطرب همه یکجا جمعند

Чашми бади давр аз ин маҷлиси риндонаи мо

چشم بد دور از این مجلس رندانه ما

Пой аз сар нашносем ҳарифони мададӣ

پای از سر نشناسیم حریفان مددی

Соқии ин май зкҷои рехт ба паймонаи мо

ساقی این می زکجا ریخت به پیمانه ما

Шаҳнаи шаҳр ки аз маст кашад пӯсти зи тан

شحنه شهر که از مست کشد پوست ز تن

Гӯи биё ва бишинав наъраи мастонаи мо

گو بیا و بشنو نعره مستانه ما

Тарк масҷид кунӣ аз зоҳиди пашминаи қабо

ترک مسجد کنی از زاهد پشمینه قبا

Гар гузорад фитад аз кӯчаи майхонаи мо

گر گذارد فتد از کوچهٔ میخانه ما

Ба ҳақиқат натавон дид ҷамоли бути мо

به حقیقت نتوان دید جمال بت ما

Чашми зоҳид ки буд тангтар аз хонаи мо

چشم زاهد که بود تنگ تر از خانه ما

Дил ба занҷири сари зулфи нигории сет ба банд

دل به زنجیر سر زلف نگاری ست به بند

Оқилонро чаҳ хабар аз дили девонаи мо

عاقلان را چه خبر از دل دیوانه ما

Мо гадоён дар хона шоҳ Наҷафем

ما گدایان در خانهٔ شاه نجفیم

Ҳар касеро нарасад мансаби шоҳонаи мо

هر کسی را نرسد منصب شاهانه ما