Дар роҳи ошиқии сети марои устувори по

در راه عاشقی ست مرا استوار پا

Аз ҷон ниҳодаам ба чунин раҳгузор , по

از جان نهاده ام به چنین رهگذار، پا

эй подшоҳи ҳасан ки хубони з ҷон ниҳанд

ای پادشاه حسن که خوبان ز جان نهند

Бар остонаи ?ути зи паии ифтихор , по

بر آستانه ات ز پی افتخار، پا

Бар хоки остон ту поем куҷо расад

بر خاک آستان تو پایم کجا رسد

Бошад агар ба пайкари ман сад ҳазор , по

باشد اگر به پیکر من صد هزار، پا

Дастам дар остин шуда аз хӯни дил нигор

دستم در آستین شده از خون دل نگار

То дидаам заранги ҳиноятнигор , по

تا دیده ام زرنگ حنایت نگار، پا

Хезам ба пои бӯсии ?ут аз ҳуҷраи мазор

خیزم به پای بوسی ات از حجره مزار

Рӯзӣ агар наҳй ту маро бар мазор , по

روزی اگر نهی تو مرا بر مزار، پا

Хорӣ ба пой туаст зи мижгони чашми ман

خاری به پای توست ز مژگان چشم من

Оҳистаи рӯ ки то манеҳӣ рӯй хор , по

آهسته رو که تا منهی روی خار، پا

Бо пои худ шикор , даройади туро ба банд

با پای خود شکار، درآید تو را به بند

Бигзор ар ба дашт , ба азми шикор , по

بگذار ار به دشت، به عزم شکار، پا

Дар роҳи интизор ту шуд хастаи пои ман

در راه انتظار تو شد خسته پای من

Аз бас фишурдаам ба раҳи интизор , по

از بس فشرده ام به ره انتظار، پا

Ҳайфаст пои хешгузорӣ ту бар замин

حیف است پای خویش گذاری تو بر زمین

Ҷоно ! биё ба дида « туркӣ » гузор , по

جانا! بیا به دیدهٔ «ترکی» گذار، پا