зи дилбар то буд ҷон дар танами дили барнамеи гирам

ز دلبر تا بود جان در تنم دل برنمی‌گیرم

Маро то ҷон ба тан бошад дил аз дилбар наме гирам

مرا تا جان به تن باشد دل از دلبر نمی‌گیرم

Шубон дар хоб дорам дар буриш то субҳдам аммо

شبان در خواب دارم در برش تا صبحدم اما

Чаро як рӯз дар бедоряш дар бар наме гирам

چرا یک روز در بیداریش در بر نمی‌گیرم

Ба ёди ақраби зулфаши ҳамаи шаб то саҳаргоҳон

به یاد عقرب زلفش همه شب تا سحرگاهان

Гузидаи мартон , ором дар бистар наме гирам

گزیده مارسان، آرام در بستر نمی‌گیرم

Ба шамшерам агар хоҳад задан он шӯхи сангини дил

به شمشیرم اگر خواهد زدن آن شوخ سنگین‌دل

Сипари созами сар ва аммо сипар бар сар наме гирам

سپر سازم سر و اما سپر بر سر نمی‌گیرم

Гирифтан аз фироқаши рӯзу шаб ором натавонам

گرفتن از فراقش روز و شب آرام نتوانم

Вагар гирами дамии гирами дами дигар наме гирам

وگر گیرم دمی گیرم دم دیگر نمی‌گیرم

Лаб чун шукраш гардад агар рӯзии марои рӯзӣ

لب چون شکرش گردد اگر روزی مرا روزی

зи дукони шукри резӣ дигар шукр наме гирам

ز دکان شکر ریزی دگر شکر نمی‌گیرم

Мусулмонони диламро барда аз кафи ҳиндӯии холаш

مسلمانان دلم را برده از کف هندوی خالش

Вале ман ҳам дил аз он ҳиндӯии кофар наме гирам

ولی من هم دل از آن هندوی کافر نمی‌گیرم

Ман аз рухсори зарди хеш безар нестам аммо

من از رخسار زرد خویش بی‌زر نیستم اما

Аҷаб дорам ки мӯяшро чаро дар зар наме гирам ?

عجب دارم که مویش را چرا در زر نمی‌گیرم؟

Аз ин пас « тркё » аз ҳиммати пери хроботӣ

از این پس «ترکیا» از همت پیر خراباتی

зи дасти соқии гули чеҳраи ҷузи соғар наме гирам

ز دست ساقی گل‌چهره جز ساغر نمی‌گیرم

Ҷудои созанд агар бо теғи банд аз банд аъзоем

جدا سازند اگر با تیغ بند از بند اعضایم

Дил аз меҳри алии соқии кавсар бар наме гирам

دل از مهر علی ساقی کوثر بر نمی‌گیرم