эй шӯх дило зори ман эй дилбари маи рӯ !

ای شوخ دلا زار من ای دلبر مه رو!

То кӣ ту дили озорӣ ва , то чанде бдхў ?

تا کی تو دل آزاری و، تا چندی بدخو؟

Рӯзами ту сияҳ кардӣ аз он турраи шбрнг

روزم تو سیه کردی از آن طرهٔ شبرنگ

Дил аз кафи ман барадӣ аз он ғамзаи ҷодӯ

دل از کف من بردی از آن غمزهٔ جادو

Пеши лаб лаълат Чехияанд ранги шақоӣқ

پیش لب لعلت چکند رنگ شقایق

Пеши сари зулфат чу диҳад сунбултар бӯ

پیش سر زلفت چو دهد سنبل تر بو

Хиҷлати даҳ ёқӯтӣ аз он лаъли шукри бор

خجلت ده یاقوتی از آن لعل شکر بار

Равнақи шикани ?мешегӣ аз он турраи гесу

رونق شکن مشگی از آن طرهٔ گیسو

Ҷузи қомати дилҷӯии ту ва он лимуии пистон

جز قامت دلجوی تو و آن لیموی پستان

Бар сарв надидаст касе миваи лиму

بر سرو ندید است کسی میوهٔ لیمو

Корӣ ки ғроби сари зулфат ба дилам кард

کاری که غراب سر زلفت به دلم کرد

Ҳаргиз накунад панҷаи шаҳбоз , ба тиҳу

هرگز نکند پنجهٔ شهباز، به تیهو

Аз хашму итоби ту барам пеш ки шиква

از خشم و عتاب تو برم پیش که شکوه

Вази ҷавру ҷафои ту рӯми пеш ки ирғў

وز جور و جفای تو روم پیش که یرغو

Чун ҳалқа , ба дармондаи бетаи дида « туркӣ »

چون حلقه، به درمانده بتا دیدهٔ «ترکی»

Бўто кигузорӣ ту буруни пои зи мшкў

بوتا که گذاری تو برون پای ز مشکو