То ба рухи он симтни рангин ниқоб андохта

تا به رخ آن سیمتن رنگین نقاب انداخته

Соя эй аз барги гул , бар офтоб андохта

سایه ای از برگ گل، بر آفتاب انداخته

То гушӯда аз сари зулфин партобаши гиреҳ

تا گشوده از سر زلفین پرتابش گره

Ошиқонро сар ба сар , дар печ ва тоб андохта

عاشقان را سر به سر، در پیچ و تاب انداخته

Мардуми чашмами зи ҳиҷри холи ҳиндӯии лабаш

مردم چشمم ز هجر خال هندوی لبش

Ҳамчуи зангии бачае худро дар об андохта

همچو زنگی بچه ای خود را در آب انداخته

Пой аз сар боз нашиносам ёрони ҳимматӣ

پای از سر باز نشناسم یاران همتی

Ин чаҳ афюнӣаст соқӣ дар шароб андохта

این چه افیونی است ساقی در شراب انداخته

Зон шароби оташини коФкндаҳ дар ҷом чу лаб

زان شراب آتشین کافکنده در جام چو لب

Оташӣ гуё ба ҷони шайх ва шоб андохта

آتشی گویا به جان شیخ و شاب انداخته

Хол бар рухсорааш доне чаро бошад сиёҳ ?

خال بر رخساره اش دانی چرا باشد سیاه؟

Бскаҳи худро дар миён офтоб андохта

بسکه خود را در میان آفتاب انداخته

Хавф « туркӣ » зи офтоби гарми рӯз маҳшар аст

خوف «ترکی» ز آفتاب گرم روز محشر است

Хешро дар зери зилл Бутуроб андохта

خویش را در زیر ظل بوتراب انداخته