эй ҷамолат ! змоаҳи тобон ба

ای جمالت! زماه تابان به

Лаби лаълат , зи оби ҳайвон ба

لب لعلت، ز آب حیوان به

Буии зулфати зи буии гули хуштар

بوی زلفت ز بوی گل خوشتر

Хати сабзати зи барги райҳон ба

خط سبزت ز برگ ریحان به

Нест нахлӣ чу сарв дар бустон

نیست نخلی چو سرو در بستان

Нахли қадати зи сарви бустон ба

نخل قدت ز سرو بستان به

Дар дандони софи рахшонат

در دندان صاف رخشانت

Аз латофати з дар Аммон ба

از لطافت ز در عمان به

Гарчи ҷон беҳтараст аз ҳамаи чиз

گرچه جان بهتر است از همه چیز

Лек ҳастӣ марои ту аз ҷон ба

لیک هستی مرا تو از جان به

Заҳри ҳиҷри туам ба аз трёқ

زهر هجر توام به از تریاق

Дарди ишқи туами зи дармон ба

درد عشق توام ز درمان به

Неъмати фақру ганҷи дарвешӣ

نعمت فقر و گنج درویشی

Пеш « туркӣ » зи ганҷи шоён ба

پیش «ترکی» ز گنج شایان به

« тркё »гар ҳазор дастоне

«ترکیا» گر هزار دستانی

Вари шӯй аз ҳазордастон ба

ور شوی از هزاردستان به

Шеъри гуфтан буд камол , вале

شعر گفتن بود کمال، ولی

Нест чизеи зи ҳифзи қуръон ба

نیست چیزی ز حفظ قرآن به