Дилами фитода дар он зулфи пари шикан ки ту дорӣ

دلم فتاده در آن زلف پر شکن که تو داری

Қарор бидиҳ зи ман , он лаби даҳан ки ту дорӣ

قرار بده ز من، آن لب دهن که تو داری

Қадат чу сарв , хатат чун бунафша , зулф чун сунбул ,

قدَت چُو سرو، خطَت چون بنفشه، زلف چون سنبل،

Касе надида аз ин хубтар чаман ки ту дорӣ

کسی ندیده از این خوبتر چمن که تو داری

Аҷаби зи фитнаи ин чашми фитнаи бор ту дорам

عجب ز فتنه این چشم فتنه بار تو دارم

Ки фитнаи борад аз ин чашми прФтн ки ту дорӣ

که فتنه بارد از این چشم پرفتن که تو داری

Хушаст чоҳи занхдону зулф чун расани ту

خوش است چاه زنخدان و زلف چون رسن تو

Табораки аллоҳ аз ин чоҳ ва ин расан ки ту дорӣ

تبارک الله از این چاه و این رسن که تو داری

Ба сӯратат натавонам кунам назора ки тарсам

به صورتت نتوانم کنم نظاره که ترسم

Аз он ду тарки камони дори тирзн ки ту дорӣ

از آن دو ترک کمان دار تیرزن که تو داری

Ба ғайр роҳзанӣ нест кори ҳиндӯии зулфат

به غیر راهزنی نیست کار هندوی زلفت

Нъўзбооллаҳ аз ин холи роҳзан ки ту дорӣ

نعوذباالله از این خال راهزن که تو داری

Тан ва бадан шавад озурдаи ?ути зи перҳан , эй гул !

تن و بدن شود آزرده ات ز پیرهن ، ای گل!

Зиҳии зи нозукии ин тану бадан ки ту дорӣ

زهی ز نازکی این تن و بدن که تو داری

зи буии перҳанат зинда мешавад дили мурда

ز بوی پیرهنت زنده می شود دل مرده

Чаҳ ҳикматаст дарини буии перҳан ки ту дорӣ

چه حکمت است دراین بوی پیرهن که تو داری

Куҷост шаҳру диёри туу куҷои ватани ту

کجاست شهر و دیار تو و کجا وطن تو

Хушо ба мардуми он шаҳр ва он ватан ки ту дорӣ

خوشا به مردم آن شهر و آن وطن که تو داری

Марои ғулом худат хон ки ҳеҷ хоҷа надорад

مرا غلام خودت خوان که هیچ خواجه ندارد

Чунин ғуломи ҳунарпешае чу ман ки ту дорӣ

چنین غلام هنرپیشه ای چو من که تو داری

Ба маънии суханат « тркё » набарда касе пай

به معنی سخنت «ترکیا» نبرده کسی پی

Сухан шинос кунад фаҳми ин сухан ки ту дорӣ

سخن شناس کند فهم این سخن که تو داری