Ононкаҳи зи ишқи ту марои таънаи знндӣ

آنانکه ز عشق تو مرا طعنه زنندی

эй кош ! чу ман ошиқ ва девона шудандӣ

ای کاش! چو من عاشق و دیوانه شدندی

Гар ошиқ ва девона шудандӣ чу ман имрӯз

گر عاشق و دیوانه شدندی چو من امروز

Худ таъна ба девонагии ман нздндӣ

خود طعنه به دیوانگی من نزدندی

Аҳволи дили мурғи гирифтор чаҳ донад ?

احوال دل مرغ گرفتار چه داند؟

Мурғӣ ки яке рӯз науфтода ба бандӣ

مرغی که یکی روز نیفتاده به بندی

Бинмо рух чун миҷмари оташ ки бисӯзем

بنما رخ چون مجمر آتش که بسوزیم

Аз мардумаки дида барои ту сапандӣ

از مردمک دیده برای تو سپندی

Аз чашми ҳасудон бидонадяш биандеш

از چشم حسودان بداندیش بیندیش

Тарсам ба вуҷӯд ту расонанд газандӣ

ترسم به وجود تو رسانند گزندی

Сар то қидмати бскаҳ буд дилкашу ширин

سر تا قدمت بسکه بود دلکش و شیرین

Ҷоно ! неи қандии ту ва ё тоҷири қандӣ

جانا! نی قندی تو و یا تاجر قندی

Аз боди сабо май шинавами накҳати анбар

از باد صبا می شنوم نکهت عنبر

Дар зулфи ту гуё муҷовир шуда чанде

در زلف تو گویا مجاور شده چندی

Аз қофилаи пас мондаи мискин хабарат нест

از قافله پس ماندهٔ مسکین خبرت نیست

эй қофилаи солор ! ки бар пушти самандӣ

ای قافله سالار! که بر پشت سمندی

Гӯ дар сари савдоеи ман панд нагирад

گو در سر سودایی من پند نگیرد

Он кас ки маро медиҳад аз ишқи ту пандӣ

آن کس که مرا می دهد از عشق تو پندی

« туркӣ » натавонади зи каманди ту гурезад

«ترکی» نتواند ز کمند تو گریزد

Каз зулфи ту дар гарданаши афтодаи камандӣ

کز زلف تو در گردنش افتاده کمندی