Ҷоно ! чаро напӯшӣ бар рӯй худ ниқобӣ ?

جانا! چرا نپوشی بر روی خود نقابی؟

То кӣ кушодаи рӯе то чанд беҳиҷобӣ ?

تا کی گشاده رویی تا چند بی حجابی؟

ё рӯ , кушода магузор по аз сарои берун

یا رو، گشاده مگذار پا از سرای بیرون

ё бар рахт бияфкан аз зулфи худ ниқобӣ

یا بر رخت بیفکن از زلف خود نقابی

Муштоқами он чунон ман бар лаъл май парастат

مشتاقم آن چنان من بر لعل می پرستت

Чун шаб нишин ба хобӣ ё ташнаи бробӣ

چون شب نشین به خوابی یا تشنهٔ برآبی

Шабҳо ба ваъдаи васли пайвастаи монда то субҳ

شب ها به وعدهٔ وصل پیوسته مانده تا صبح

Гӯшам ба роҳи пайғом , чашмам ба фатҳи бобӣ

گوشم به راه پیغام، چشمم به فتح بابی

Аз қомати дили оро , вази оризи самани со

از قامت دل آرا، وز عارض سمن سا

Чун сарви бӯстонӣ , чун қурси офтобӣ

چون سرو بوستانی، چون قرص آفتابی

Он чашми серумаи сайт , ваон холи дили рибоят

آن چشم سرمه سایت، وان خال دل ربایت

Ҷодӯии фитнаи бозии сет , ҳиндӯӣ бе китобӣ

جادوی فتنه بازی ست، هندوی بی کتابی

Он лаъли обдорт , ваон зулфи тобдорт

آن لعل آبدارت، وان زلف تابدارت

Он дарҷи пари зи гавҳар , венаи хам ба хами танобӣ

آن درج پر ز گوهر، وین خم به خم طنابی

Лутфат ба ҳолати дӯст , қаҳрат ба ҷои душман

لطفت به حالت دوست، قهرت به جای دشمن

Он оятии зи раҳмат , венаи ояти азобӣ

آن آیتی ز رحمت، وین آیت عذابی

Малики вуҷӯд « туркӣ » вайрона шуд зи ишқи ?ут

ملک وجود «ترکی» ویرانه شد ز عشق ات

Шаҳ кӣ хароҷ гирад аз кишвари харобӣ ?

شه کی خراج گیرد از کشور خرابی؟