Ҳазор мартаба гуфтӣ ки аз ғамами бурҳонӣ

هزار مرتبه گفتی که از غمم برهانی

Дар интизори нишондии маро ба чарби забонӣ

در انتظار نشاندی مرا به چرب زبانی

Хато намудем аз аввал , ки дил ба ишқи ту бастам

خطا نمودم از اول، که دل به عشق تو بستم

Хатоем ин ки манам соли хӯрда ва ту ҷавонӣ

خطایم این که منم سال خورده و تو جوانی

Каси ин ҷамол надорад , магари ту ҳури биҳиштӣ ?

کس این جمال ندارد، مگر تو حور بهشتی؟

Каси ин хиром надорад , магари ту сарви равонӣ

کس این خرام ندارد، مگر تو سرو روانی

зи ҷинси одамиён кас надорад ин қаду қомат

ز جنس آدمیان کس ندارد این قد و قامت

Ту сарви қади мулкӣ , ё зи фирқаи парӣоне

تو سرو قد ملکی، یا ز فرقهٔ پریانی

Агар малик нае аз чист бо башар нанишинӣ ?

اگر ملک نه ای از چیست با بشر ننشینی؟

Вагар парӣ нае аз чашми ман чаро ту наоне ?

وگر پری نه ای از چشم من چرا تو نهانی؟

Рахти биҳишт ва , қадати тӯбо ва , даҳони ту кавсар

رخت بهشت و، قدت طوبی و، دهان تو کوثر

зи фарқ то ба қадами длбро ! биҳишти ҷаҳонӣ

ز فرق تا به قدم دلبرا! بهشت جهانی

Сиррӣ ба суҳбати бечорагон фурӯд наёрӣ

سری به صحبت بیچارگان فرود نیاری

Магари зи насли салотинӣу шаҳии зи шаҳоне

مگر ز نسل سلاطینی و شهی ز شهانی

зи бас ки тунд гузар мекунӣ ту аз назари ман

ز بس که تند گذر می کنی تو از نظر من

Аҷаб набошад агар гӯямат ки барқи ямонӣ

عجب نباشد اگر گویمت که برق یمانی

зи тири ғамзаи ту ҷони куҷо барам ба саломат

ز تیر غمزهٔ تو جان کجا برم به سلامت

зи бас ки сусти вафое , зи бас ки сахт камоне

ز بس که سست وفایی، ز بس که سخت کمانی

зи остони ту « туркӣ » гумон макун ки кашад по

ز آستان تو «ترکی» گمان مکن که کشد پا

Гараш ба лутф бихонӣ , вараш ба қаҳри баронӣ

گرش به لطف بخوانی، ورش به قهر برآنی