Рӯе чигуна рӯе , чун моҳи осмонӣ

رویی چگونه رویی، چون ماه آسمانی

Қадӣ чигуна қадӣ , чун сарви бӯстонӣ

قدی چگونه قدی، چون سرو بوستانی

Бар моҳ осмон нест ҳаргизи чунин латофат

بر ماه آسمان نیست هرگز چنین لطافت

Бар сарв бӯстон нест ин нозу дили сетоне

بر سرو بوستان نیست این ناز و دل ستانی

Бустон чу сарви қадати ҳаргиз ба худ надида

بستان چو سرو قدت هرگز به خود ندیده

Чун моҳ осмон нест дар осмони нишоне

چون ماه آسمان نیست در آسمان نشانی

Гесуии тобдорт ҳар ҳалқааш камандӣ

گیسوی تابدارت هر حلقه اش کمندی

Мижгон дил нишинат ҳар як сари синоне

مژگان دل نشینت هر یک سر سنانی

Бӯсидани рикобати мушкил буд раҳе ро

بوسیدن رکابت مشکل بود رهی را

Аз баси гарони рикобӣ , аз баси сабки аноне

از بس گران رکابی، از بس سبک عنانی

Донам ки бо ман аз чист бе Меҳрии ту ҷоно !

دانم که با من از چیست بی مهری تو جانا!

Ман пери соли хӯрдаи ту дилбари ҷавонӣ

من پیر سال خورده تو دلبر جوانی

Лекини мронм аз дар ҳар чанд нотавонам

لیکن مرانم از در هر چند ناتوانم

Зеро ки чун сгонми қонеъ ба устихонӣ

زیرا که چون سگانم قانع به استخوانی

Гар худ парӣ нае ту эй дилбари париваш

گر خود پری نه ای تو ای دلبر پریوش

Доим чаро парии вор , аз чашми ман наоне ?

دایم چرا پری وار، از چشم من نهانی؟

Субҳи умед « туркӣ » чун шом шуд зи ҳиҷрат

صبح امید «ترکی» چون شام شد ز هجرت

Ин пери нотавонро дарёб то туоне

این پیر ناتوان را دریاب تا توانی