Чашми ту ба як киришмае ёро !

چشم تو به یک کرشمه ای یارا!

Брбўд задаст , тоқати мо ро

بربود زدست، طاقت ما را

То чанд кунӣ парешу ошуфта

تا چند کنی پریش و آشفته

Он зулфи дарозу анбари осо ро

آن زلف دراز و عنبر آسا را

Зин беш макун парешу саргардон

زین بیش مکن پریش و سرگردان

Ин дил шудаи ошиқони шайдо ро

این دل شده عاشقان شیدا را

Аз лаъли ту мурда мешавад зинда

از لعل تو مرده می شود زنده

Кӯи онкӣ хабар диҳад масеҳо ро

کو آنکه خبر دهد مسیحا را

Як рӯзи каманди зулф худ бигушо

یک روز کمند زلف خود بگشا

Нахҷӣр кун оҳӯони саҳро ро

نخجیر کن آهوان صحرا را

Як лаҳзаи канори чашм ман биншин

یک لحظه کنار چشم من بنشین

Ва онгоҳ бибин ту мавҷи дарё ро

و آنگاه ببین تو موج دریا را

Искандари ғамзаи ?ут ба як ҳамла

اسکندر غمزه ات به یک حمله

Дарҳам шаканд сипоҳи доро ро

درهم شکند سپاه دارا را

Исломи ту эй Маҳмадии мазҳаб !

اسلام تو ای محمدی مذهب!

Мансӯх намӯд дайни исо ро

منسوخ نمود دین عیسی را

« туркӣ » надиҳади зи дасти домонат

«ترکی» ندهد ز دست دامانت

Кун марҳамати он фитода аз по ро

کن مرحمت آن فتاده از پا را