Длшдаҳ гонем мо , бар сари кӯии ҳабиб

دلشده گانیم ما، بر سر کوی حبیب

Бок надорем мо як сари мӯ , аз рақиб

باک نداریم ما یک سر مو، از رقیب

Дарди дили ошиқон ба нашавад аз даво

درد دل عاشقان به نشود از دوا

Дарди сари мо мада беш аз ин эй табиб !

درد سر ما مده بیش از این ای طبیب!

Доруии дарди дили ошиқ бечора нест

داروی درد دل عاشق بیچاره نیست

Ҷузи лаби унноби гаван ё , занахи ҳамчуи себ

جز لب عناب گون یا، زنخ همچو سیب

Сарви зи рашки қадати мондаи фурӯи по ба гул

سرو ز رشک قدت مانده فرو پا به گل

Моҳи зи шарм рахт гашта ниҳон дар ҳҷиб

ماه ز شرم رخت گشته نهان در حجیب

Сохтаи пои бастами он гесуӣ ҳамчун каманд

ساخته پا بستم آن گیسوی همچون کمند

Бардаи дил аз дастами он наргиси ҷодӯи фиреб

برده دل از دستم آن نرگس جادو فریب

Баси дили сайди афканони зери каманд оварӣ

بس دل صید افکنان زیر کمند آوری

Гар ту ба азми шикор пой наҳй дар ркиб

گر تو به عزم شکار پای نهی در رکیب

Ҷону дили хешро бархе қосид кунам

جان و دل خویش را برخی قاصد کنم

Гар зи сари кӯии ту сӯии ман оради ктиб

گر ز سر کوی تو سوی من آرد کتیب

Хоҳиш « туркӣ » буд аз лаби ту бӯса Эй

خواهش «ترکی» بود از لب تو بوسه‌ای

Нест туро он карам , нест марои ин насиб

نیست تو را آن کرم، نیست مرا این نصیب