Парда бурдор аз рух чун офтоб

پرده بردار از رخ چون آفتاب

Ҳайф бошад офтоби андари ҳиҷоб

حیف باشد آفتاب اندر حجاب

Офтоб аз шарм нанамояд тулӯъ

آفتاب از شرم ننماید طلوع

Гар зи рухи як лаҳза бурдорӣ ниқоб

گر ز رخ یک لحظه برداری نقاب

Ҳар ки бинад офтоб рӯй ту

هر که بیند آفتاب روی تو

Офтобаши ним шаб ояд ба хоб

آفتابش نیم شب آید به خواب

Тоб аз дилҳои мардум май барӣ

تاب از دلهای مردم می بری

Зон ду зулфи пурхам ва , пурпечу тоб

زان دو زلف پرخم و، پرپیچ و تاب

Зулфи парчинати каманд рустам аст

زلف پرچینت کمند رستم است

Гардани мо гардани афросйоб

گردن ما گردن افراسیاب

Мондаи чашмами хира дар рухсори ту

مانده چشمم خیره در رخسار تو

Дида натавон басти ҳрбои зи офтоб

دیده نتوان بست حربا ز آفتاب

Аз лаби лаълати чисони дили бркнм

از لب لعلت چسان دل برکنم

Сабр натавон кард мстсқӣ бар об

صبر نتوان کرد مستسقی بر آب

Чашми мастати ханҷар аз мижгон ба каф

چشم مستت خنجر از مژگان به کف

Дорад ва , дорад ба қатли мо шитоб

دارد و، دارد به قتل ما شتاب

Бегунаҳ , хӯн касеро рехтан

بی گنه، خون کسی را ریختن

Гўиё дар кеш вай бошад савоб

گوییا در کیش وی باشد ثواب

Гарна хӯни ошиқони резӣ чаро ?

گرنه خون عاشقان ریزی چرا؟

Рӯзу шаби сари панҷаи дорӣ дар хизоб

روز و شب سر پنجه داری در خضاب

Нест моро тоби маҳҷӯрии зи ту

نیست ما را تاب مهجوری ز تو

Бесабаб аз мо нигоро ! рухи мтоб

بی سبب از ما نگارا! رخ متاب

Дода « туркӣ »ро бидиҳ варна кунад

داده «ترکی» را بده ورنه کند

Шиква аз дасти ту пеши Бутуроб

شکوه از دست تو پیش بوتراب

Шери ҳақи сҳри набии фахри башар

شیر حق صهر نبی فخر بشر

Сарвари дайн , шоФъи явми алҳсоб

سرور دین، شافع یوم الحساب