Дили бардаи змни длбрко ! ғамзау нозат

دل برده زمن دلبرکا! غمزه و نازت

Брбўдаҳи зкФи сабр ва тавон , зулфи дарозат

بربوده زکف صبر و توان، زلف درازت

Бигирифт диламро хами гесуии камандат

بگرفت دلم را خم گیسوی کمندت

Бгдохти танамро ғами фӯлоди гудозат

بگداخت تنم را غم فولاد گدازت

Бозоӣ ки аз рафтан ту ҷони з танам рафт

بازآی که از رفتن تو جان ز تنم رفت

Ҷон боз шавад рӯзӣ агар байнами бозат

جان باز شود روزی اگر بینم بازت

Сӯии ту буд рӯй ниёзи ҳамаи кас лек

سوی تو بود روی نیاز همه کس لیک

Ҷуз худ набӯд сӯй касе рӯй ниёзат

جز خود نبود سوی کسی روی نیازت

Аз бас ки буд дар назарами қиблаи абрӯат

از بس که بود در نظرم قبله ابروت

Ҳошо ки фаромӯш кунам вақти намозат

حاشا که فراموش کنم وقت نمازت

Дар гӯши ту зулфи ту шабу рӯз , чаҳ гуяд

در گوش تو زلف تو شب و روز، چه گوید

Ин зангии бдхўи з чаҳ шуд муҳаррами розат ?

این زنگی بدخو ز چه شد محرم رازت؟

Баси шӯъбада бозӣ кунад ин холки ҳиндӯат

بس شعبده بازی کند این خالک هندوت

Фарёд аз ин ҳндўки шӯъбадаи бозат

فریاد از این هندوک شعبده بازت

эй ишқ чаҳ чизеи ту ки ҳастанд талабкор !

ای عشق چه چیزی تو که هستند طلبکار!

Тарсои зклисоу мусулмони зи ҳиҷозат

ترسا زکلیسا و مسلمان ز حجازت

« туркӣ » ту макун коҳилӣ аз пайравии ишқ

«ترکی» تو مکن کاهلی از پیروی عشق

Кохр ба ҳақиқат бирасонад зи муҷозат

کآخر به حقیقت برساند ز مجازت