Қадат чу сарв ва , рухсорат чу моҳ аст

قدت چو سرو و، رخسارت چو ماه است

Ки бар ҳар ду , маро ҳар дам нигоҳ аст

که بر هر دو، مرا هر دم نگاه است

Набошад сарвро ингуна рафтор

نباشد سرو را اینگونه رفتار

На аинсони моҳро бар сар кулоҳ аст

نه اینسان ماه را بر سر کلاه است

Ту бо маи муштабаҳ ҳаргиз нагардӣ

تو با مه مشتبه هرگز نگردی

Мъозолаҳ чаҳ ҷой иштибоҳ аст

معاذاله چه جای اشتباه است

зи тарки чашм ту тарсида чашмам

ز ترک چشم تو ترسیده چشمم

Магари ҷаллоди тарк подшоҳ аст

مگر جلاد ترک پادشاه است

Ба гардиши бастаи саф , мижгони сияҳи вор

به گردش بسته صف، مژگان سیه وار

Магари чашми ту сардор сипоҳ аст

مگر چشم تو سردار سپاه است

Дилами чоҳи занхдони туро дид

دلم چاه زنخدان تو را دید

Яқинаш шуд ки андари роҳ чоҳ аст

یقینش شد که اندر راه چاه است

Шабии зулфи туро дар хоб дидам

شبی زلف تو را در خواب دیدم

Аз он шаб токунӯн , рӯзам сиёҳ аст

از آن شب تاکنون، روزم سیاه است

Дили озоро ! дил мардум меозор

دل آزارا! دل مردم میآزار

Ки дил озурдани мардум гуноҳ аст

که دل آزردن مردم گناه است

Марои ғайр аз ту манзурӣ набошад

مرا غیر از تو منظوری نباشد

Бар ин даъвӣ , худои ман гувоҳ аст

بر این دعوی، خدای من گواه است

зи ҳиҷрати мӯниси рӯзу шаби ман

ز هجرت مونس روز و شب من

Фиғони шом ва , оҳ субҳгоҳ аст

فغان شام و، آه صبحگاه است

Битарс аз оҳи оташбор « туркӣ »

بترس از آه آتشبار «ترکی»

Ки ӯро оташӣ , дар барқ оҳ аст

که او را آتشی، در برق آه است